بسم الله الرحمن الرحيم

بسم الله الرحمن الرحيم
پاسخ :
ابتدا به یک نکته‌ عقلی دقت کنیم، چرا که خداوند متعال عبادت عُقلایی را می‌ طلبد و می‌پسندد و به آن امر فرموده است.
بدیهی است که در تمامی زیارات و از جمله اربعین، فرض بر نیت قربة الی الله در زائر است، نه این که از روی هوا و هوس و باشد. یعنی او می‌خواهد که بدینوسیله، عبادتی دیگر انجام دهد که آن عبادت مقبول و مرضی الله جل جلاله باشد و سبب رشد، کمال و قرب او گردد.
هر مسلمانی می‌داند که حق‌النّاس و ادای دین، واجب است و زیارت یک امر مستحبی می‌باشد، بنابراین، هیچ عاقلی، واجب را در راه مستحب قربانی نمی‌کند.
حفظ جان و مال مردم و ادای دین، در درجه‌ای از اهمیت است که در برخی از موارد، نه تنها شکستن نماز یومیه، جایز می‌شود، بلکه واجب نیز می‌گردد و اگر نمازگزار در چنین شرایطی نماز خود را نشکند، معصیت نموده است اگر چه نمازش صحیح است. چنان که امام خمینی رحمة الله علیه و بیشتر مراجع همین فتوا را داده‌اند:
مسأله 1160- اگر حفظ جان خود انسان يا کسى که حفظ جان او واجب است‏ يا حفظ مالى که نگهدارى آن واجب مى‏ باشد بدون شکستن نماز ممکن نباشد بايد نماز را بشکند ولى شکستن نماز براى مالى که اهميت ندارد مکروه است .
مسأله 1161- اگر در وسعت وقت مشغول نماز باشد و طلبکار طلب خود را از او مطالبه کند چنانچه بتواند در بين نماز طلب او را بدهد بايد در همان حال بپردازد و اگر بدون شکستن نماز دادن طلب او ممکن نيست بايد نماز را بشکند و طلب او را بدهد، بعد نماز را بخواند.
فقه : بنابراین، از بُعد فقهی، شرایط گوناگون است و چه باید کردها فتاوا بر اساس آن شرایط می‌باشد. مانند:
حق‌الناس‌های معنوی را مخلوط نکنید، ممکن است مثلاً غیبت کسی را کرده باشید؛ خب چه زائر باشید یا نباشید، باید حلیت بگیرید، و البته که زوار با همه تماس گرفته و خلیت می‌طلبند.
اما در مسائل مالی، فرق دارد:
اگر یقین داشته باشد که طلبکار راضی است که بدهکار ابتدا به زیارت رفته و سپس قرض او را بدهد نه این که بگویید انشاء الله بعداً او را راضی می‌کنم، اشکال ندارد.
از طلبکار اجازه و رضایت بگیرد.
بازپرداخت موعد داشته باشد و زمان آن دورتر از این ایام باشد فرصت برای بازپرداخت تا تاریخ مقرر باقی باشد.
سفر زیارتی، هزینه‌ای نداشته باشد.
هزینه‌ سفر را دیگری بپردازد. حال چه ببخشد و چه قرض دهد.
اما اگر بدهکار پولی دارد که می‌تواند آن را برای زیارت و یا سایر مستحبات هزینه نماید، و طلبکاری دارد که منتظر دریافت طلب خود است، تردیدی نیست که باید ابتدا دِین و قرض خود را ادا نماید.(ص 1)