ﻧﺎﻣﻪ ﯾﮏ ﺯﻥ ﺍﯾﺮﺍﻧﯽ ﺑﻪ ﻣﺮﺩ ﻫﻤﻮﻃﻨﺶ

ﻧﺎﻣﻪ ﯾﮏ ﺯﻥ ﺍﯾﺮﺍﻧﯽ ﺑﻪ ﻣﺮﺩ ﻫﻤﻮﻃﻨﺶ
ﭘﯿﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﮐﻨﺎﺭﺕ ﮔﺬﺷﺘﻢ ، ﮔﻔﺘﯽ :
” ﻗﯿﻤﺘﺖ ﭼﻨﺪﻩ ﺧﻮﺷﮕﻠﻪ ؟
” ﺳﻮﺍﺭﻩ ﺍﺯ ﮐﻨﺎﺭﺕ ﮔﺬﺷﺘﻢ ﮔﻔﺘﯽ : ” ﺑﺮﻭ ... ﭘﺸﺖ ﻣﺎﺷﯿﻦ
ﻟﺒﺎﺳﺸﻮﯾﯽ ﺑﻨﺸﯿﻦ !“
ﺩﺭ ﺻﻒ ﻧﺎﻥ ، ﻧﻮﺑﺘﻢ ﺭﺍ ﮔﺮﻓﺘﯽ ﭼﻮﻥ ﺻﺪﺍﯾﺖ ﺑﻠﻨﺪﺗﺮ ﺑﻮﺩ
ﺩﺭ ﺻﻒ ﻓﺮﻭﺷﮕﺎﻩ ﻧﻮﺑﺘﻢ ﺭﺍ ﮔﺮﻓﺘﯽ ﭼﻮﻥ ﻗﺪﺕ ﺑﻠﻨﺪﺗﺮ ﺑﻮﺩ
ﺯﯾﺮﺑﺎﺭﺍﻥ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺗﺎﮐﺴﯽ ﺑﻮﺩﻡ ، ﻣﺮﺍ ﻫﻞ ﺩﺍﺩﯼ ﻭ ﺧﻮﺩﺕ ﺳﻮﺍﺭ
ﺷﺪﯼ
ﺩﺭ ﺗﺎﮐﺴﯽ ﺧﻮﺩﺕ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺧﻮﺍﺏ ﺯﺩﯼ ﺗﺎ ﺳﺮ ﻫﺮ ﭘﯿﭻ ﻭﺯﻧﺖ ﺭﺍ
ﺑﯿﻨﺪﺍﺯﯼ ﺭﻭﯼ ﻣﻦ
ﺩﺭ ﺍﺗﻮﺑﻮﺱ ﺧﻮﺩﺕ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺧﻮﺍﺏ ﺯﺩﯼ ﺗﺎ ﻣﺠﺒﻮﺭ ﻧﺸﻮﯼ ﺟﺎﯾﺖ
ﺭﺍ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺗﻌﺎﺭﻑ ﮐﻨﯽ
ﺩﺭ ﺳﯿﻨﻤﺎ ﻧﯿﮑﯽ ﮐﺮﯾﻤﯽ ﻣﻮﻗﻊ ﺯﺍﯾﻤﺎﻥ ﻓﺮﯾﺎﺩ ﮐﺸﯿﺪ ﻭ ﺗﻮ ﭘﺸﺖ
ﺳﺮ ﻣﻦ ﺑﻠﻨﺪ ﮔﻔﺘﯽ : ” ﺯﻫﺮﻣﺎﺭ !“
ﺩﺭ ﺧﯿﺎﺑﺎﻥ ﺩﻋﻮﺍﯾﺖ ﺷﺪ ﻭ ﺗﻤﺎﻡ ﻧﺎﺳﺰﺍﻫﺎﯾﺖ ، ﻓﺤﺶ ﺧﻮﺍﻫﺮ ﻭ
ﻣﺎﺩﺭ ﺑﻮﺩ
ﺩﺭ ﭘﺎﺭﮎ، ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮﺣﻀﻮﺭ ﺗﻮ ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻢ ﭘﺎﻫﺎﯾﻢ ﺭﺍ ﺩﺭﺍﺯ ﮐﻨﻢ
ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻢ ﺑﻪ ﺍﺳﺘﺎﺩﯾﻮﻡ ﺑﯿﺎﯾﻢ ، ﭼﻮﻥ ﺗﻮ ﺷﻌﺎﺭﻫﺎﯼ ﺁﺏ ﻧﮑﺸﯿﺪﻩ
ﻣﯿﺪﺍﺩﯼ
ﻣﻦ ﺑﺎﯾﺪ ﭘﻮﺷﯿﺪﻩ ﺑﺎﺷﻢ ﺗﺎ ﺗﻮ ﺩﯾﻨﺘﺮﺍ ﺣﻔﻆ ﮐﻨﯽ ﻣﺮﺍ ﺍﺭﺷﺎﺩ ﻣﯽ
ﮐﻨﻨﺪ ﺗﺎ ﺗﻮ ﺍﺭﺷﺎﺩ ﺷﻮﯼ !
ﺗﻮ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﻧﮑﺮﺩﯼ ﻭ ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺘﯽ ﺯﻧﮕﺮﻓﺘﻦ ﺣﻤﺎﻗﺖ ﺍﺳﺖ ﻣﻦ
ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﻧﮑﺮﺩﻡ ﻭ ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺘﯽ ﺗﺮﺷﯿﺪﻩ ﺍﻡ
ﻋﺎﺷﻖ ﮐﻪ ﺷﺪﯼ ﻣﺮﺍ ﺑﻪ ﺯﻧﺠﯿﺮ ﺍﻧﺤﺼﺎﺭﻃﻠﺒﯽ ﮐﺸﯿﺪﯼ
ﻋﺎﺷﻖ ﮐﻪ ﺷﺪﻡ ﮔﻔﺘﯽ ﻣﺎﺩﺭﺕ ﺑﺎﯾﺪ ﻣﺮﺍ ﺑﭙﺴﻨﺪﺩ
ﻣﻦ ﺑﺎﯾﺪ ﻟﺒﺎﺱ ﻫﺎﯾﺖ ﺭﺍ ﺑﺸﻮﯾﻢ ﻭ ﺍﻃﻮﺑﺰﻧﻢ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺑﮕﻮﯾﻨﺪ
ﺧﻮﺵ ﺗﯿﭗ
ﻣﻦ ﺑﺎﯾﺪ ﻏﺬﺍ ﺑﭙﺰﻡ ﻭ ﺑﻪ ﺑﭽﻪ ﻫﺎ ﺑﺮﺳﻢ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺑﮕﻮﯾﻨﺪ ﺁﻗﺎﯼ
ﺩﮐﺘﺮ
ﻭﻗﺘﯽ ﮔﻔﺘﻢ ﭘﻮﺷﮏ ﺑﭽﻪ ﺭﺍ ﻋﻮﺽ ﮐﻦ، ﮔﻔﺘﯽ ﺑﭽﻪ ﻣﺎﻝ ﻣﺎﺩﺭ
ﺍﺳﺖ
ﻭﻗﺘﯽ ﺧﻮﺍﺳﺘﯽ ﻃﻼﻗﻢ ﺑﺪﻫﯽ، ﮔﻔﺘﯽ ﺑﭽﻪ ﻣﺎﻝ ﭘﺪﺭ ﺍﺳﺖ
ﺍﻣﺎ ﻣﻦ ﺩﯾﮕﺮ :
ﺍﺣﺘﯿﺎﺟﯽ ﻧﺪﺍﺭﻡ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺩﺭ ﺍﺗﻮﺑﻮﺱ ﺑﺎﯾﺴﺘﯽ ﺗﺎ ﻣﻦ ﺑﻨﺸﯿﻨﻢ .
ﺍﺣﺘﯿﺎﺟﯽ ﻧﺪﺍﺭﻡ ﮐﻪ ﺗﻮ ﻧﺎﻥ ﺁﻭﺭ ﺑﺎﺷﯽ .
ﺍﺣﺘﯿﺎﺟﯽ ﻧﺪﺍﺭﻡ ﮐﻪ ﺗﻮﺣﺎﻣﯽ ﺑﺎﺷﯽ
ﺧﻮﺩﻡ ﺁﻧﻘﺪﺭ ﻫﺴﺘﻢ ﮐﻪ ﺣﺎﻣﯽ ﺧﻮﺩ ﻭ ﻧﺎﻥ ﺁﻭﺭﺧﻮﺩ ﺑﺎﺷﻢ .
ﺑﺎ ﺗﻮ ﺷﺎﺩﻡ ﺁﺭﯼ ، ﺍﻣﺎ ﺑﺪﻭﻥ ﺗﻮ ﻫﻢ ﺷﺎﺩﻡ .
ﻣﻦ ﺍﻧﺪﮎ ﺍﻧﺪﮎ ﻣﯽ ﺁﻣﻮﺯﻡ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﺧﻮﺷﺒﺨﺖ ﺑﻮﺩﻥ ﻧﯿﺎﺯﻣﻨﺪ
ﻣﺮﺩﯼ ﮐﻪ ﻣﺮﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺑﺪﺍﺭﺩ ﻧﯿﺴﺘﻢ
ﻣﻦ ﺍﻧﺪﮎ ﺍﻧﺪﮎ ﻋﺰﺕ ﻧﻔﺲ ﭘﺎﯾﻤﺎﻝ ﺷﺪﻩ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺎﺯ ﭘﺲ ﻣﯽ
ﮔﯿﺮﻡ .
ﺑﻪ
ﻣﻦ ﺑﮕﻮ ﺗﺮﺷﯿﺪﻩ ، ﻫﺮﭼﻪ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﯿﺒﮕﻮ . ﺍﻣﺎ ﺍﻓﺘﺨﺎﺭ
ﻫﻤﺒﺴﺘﺮﯼ ﻭ ﻫﻤﮕﺎﻣﯽ ﺑﺎ ﻣﺮﺍ
ﻧﺨﻮﺍﻫﯽ ﯾﺎﻓﺖ ﺗﺎ ﺯﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﮐﺎﻓﯽ ﻓﻬﻤﯿﺪﻩ ﻭ ﺑﺎﺷﻌﻮﺭ
ﻧﺒﺎﺷﯽ
ﮔﺬﺷﺖ
ﺁﻥ ﺯﻣﺎﻥ ﮐﻪ ﻋﻤﻪ ﻫﺎ ﻭ ﺧﺎﻟﻪ ﻫﺎﯾﻢ ﻣﻨﺘﻈﺮﻣﺮﺩﯼ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﮐﻪ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﺑﭙﺴﻨﺪﺩ ﻭ
ﺩﺭﻏﯿﺮ ﺍﯾﻨﺼﻮﺭﺕ ﺗﺮﺷﯿﺪﻩ ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ ﻭﺩﺭﺧﺎﻧﻪ ﭘﺪﺭ ﻣﺎﯾﻪ
ﺳﺮﺍﻓﮑﻨﺪﮔﯽ ﺑﻮﺩﻧﺪ.
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺗﻮ ﺑﺮﺍﯼ ﻫﻢ ﮔﺎﻣﯽ ﺑﺎﻣﻦ ( ﻭﻧﻪ ﺗﺼﺎﺣﺐ ﻣﻦ - ﮐﻪ ﻣﻦ
ﺗﺼﺎﺣﺐ ﺷﺪﻧﯽ ﻧﯿﺴﺘﻢ