من عاشق این دخترونگی کردنامم...

من عاشق این دخترونگی کردنامم...
عاشق این دنیای صورتیم...
عاشق دغدغه های دخترونم...
ست کردن تاپ و دامنام...
گشتن تو صد تا مغازه و خرید کردن از همون اولی‌...
جیغ های بنفش از ته دل تو ترن شهربازی...
چیدن لاک های رنگ و وارنگم...
بهم ریختنشون...چیدنشون...و باز دوباره...
دورهمی هام با دخترای فامیل پچ پچ های درگوشیمونو یهو بلند بلند خندیدنامون...
حرفای دخترونه و فحشای پاستوریزه نثار مخاطب خاص کردن...
کلکسیون ساختن از رژ لبای رنگا رنگم...
سرگذاشتن روی شونه ی دوستمو های های گریه کردن...
لوس شدنام واسه بابایی...
قهر کردنام با مامان خانوم...
گریه های از ته دلم موقع اهنگ گوش کردن یا رمان خوندن...
دفاع های با چنگ و دندونم از معصومیت و تنهاییام...
من دخترونگی هامو با هیچی عوض نمی کنم...
نه با تماشای فوتبال از تو ورزشگاه...
نه با ازاد بودنو گشت زدنای نصف شبا...
نه با بیدغدغه سیگار کشیدن تو پیاده روهای شهرم وقتی اسمونش ابریه...
نه با...
هیچیه هیچی...
دنیای دخترونمو فقط یه دختر میتونه لمسش کنه...