حیفم آمد که صبح را ، با نفس خوب خدا "ها" نکنم!

حیفم آمد که صبح را ، با نفس خوب خدا "ها" نکنم!
بیت بی معنی "من بودن" را ، با غزلهای صدا "ما" نکنم!

حیفم آمد که در این صبح دل انگیز خدا...
گره ی کوچکی از قلبی را،
به سرانگشت دعا وا نکنم!

حیفم آمد که در این روزگه زود گذار...
اینهمه مهر که بر من بخشیدند ، عاقبت در نگه منتظری جا نکنم...

روزتون لبریز از عشق بی پایان اللهی