دل بــســـپــار...

دل بــســـپــار...
به آتشی که نمی سوزاند " ابراهیم " را
و دریایی که غرق نمی کند " موسی " را نهنگی که نمیخورد " یونس"را
کودکی که مادرش او را به دست موجهای " نیل " می سپارد تا برسد به خانه ی تشنه به خونش
دیگری را برادرانش به چاه می اندازند سر از خانه ی عزیز مصر درمی آورد
آیا هنوز هم نیاموختی ؟! که اگر همه ی عالم قصد ضرر رساندن به تو را داشته باشند و خدا نخواهد ، " نمی توانند "؟ پس به " تدبیرش " اعتماد کن
به " حکمتش " دل بسپار
به او " توکل " کن و به سمت او ”قدمی بردار"...