بازم یه روایت از کربلا یک نفر خیلی به بی بی ارادت داشت

بازم یه روایت از کربلا یک نفر خیلی به بی بی ارادت داشت میکن اهله اردبیل بود وقتی میرسه کربلا تا جلولی تله زینبیه (ع) میره پاهاش سوست میشه پله اول مره بالا پله دوم به زور خودشو میگشه بالا اما اما به پله سوم که میرسه جونشو تقدیم بی بی میکنه به ارباب لبیگ میگه اینقدر ارادت داشت که تاب رسیدن به پله تخرو نداشت روحش شاد با بی بی مهشور بشه انشالله دوستای گه قسمت شوده رفتن کربلا نجف انشالله قسمت همه بشه .میگن بریم کربلا خودمونو اتیش میزنن خدمو میگشم اما میری میبینی خودمو میکم نه ادم اروم میشه میدونین چرا اخه تو کربلا بی بی کریه کرده رقیه (ع) کریه کرده اونه من ننیتونم اونجا حال پیدا کنم اخه هیچی ندیم از واقعه کربلا به سره ارباب بی سر چی اوردن برای رقیه (ع) تو خرابه توی تبغ چی اوردم سر بوریده اربابو براش اوردن خوده حالو هوا اجازیه از خود بی خود شودنو نمیده
یا زینب (ع)
دعا برای شفای مریضا یادتون نره خاگ پای همه محسن