برگ گردو

برگ گردو
 
مقدمه
درخت گردو با اسم علمی Juglans regia گیاهی است بزرگ و یک پایه که در مناطق معتدله زمین به خوبی رشد می کند. در ایران به طور خودرو در جنگل های شمال ایران و مناطقی نظیر آستارا، طالش، رودبار و بندر گز وجود دارد و در باغ های سایر مناطق کشور نیز کاشته می شود. نام های دیگر این گیاه در ایران عبارتند از: جوز، چارمغز، قز، گردکان، جویز و آقوز. در انگلیسی و فرانسه به درخت گردو به ترتیب Walnut و Noyer می گویند. در طب سنتی برگ گردو به عنوان کاهنده قند خون شناخته شده است [1]. در زیر نتایج تحقیقاتی که این اثر را اثبات کرده اند آورده شده است.
 
ترکیبات شیمیایی
برگ گردو حاوی تانن، اولئوروپین (Oleuropein) [2] و ترکیبات فنلی نظیر کورستین 3-گالاکتوزید (Quercetin 3-galactoside)، کورستین 3-آرابینوزید (Quercetin 3-arabinoside) و اسید کوماریک است [3].
 
اثرات بر دیابت
انواع عصاره های تهیه شده از برگ گردو می توانند قند خون حیوانات دیابتی را کاهش دهد [9-4]. همچنین برگ این گیاه قادر است میزان چربی های بد خون نظیر تری گلیسرید، کلسترول تام و LDL را در این حیوانات کاهش و در عین حال چربی مفید خون یعنی HDL را افزایش دهد [5]. برخی اثرات مفید برگ گردو بر دیابت با اثرات ایجاد شده توسط گلیبن کلامید برابری می کند [8].
سایر اثرات مفیدی که توسط برگ گردو در حیوانات دیابتی مشاهده شده اند عبارتند از: افزایش انسولین خون [8،6]، کاهش غلظت هموگلوبین گلیکوزیله خون [8] بهبود سوخت و ساز چربی ها، بهبود عملکرد کلیه [9] و بهبود عملکرد کبد که شاخص آن کاهش آنزیم های کبدی منجمله ALT و AST است [10،9].
 
مکانیسم اثر در دیابت:
در مطالعات حیوانی مکانیسم های زیر برای اثرات ضد دیابتی این گیاه پیشنهاد شده اند:
-      اثرات کبدی شامل کاهش فعالیت آنزیم های دخیل در گلوکونئوژنز نظیر آنزیم "فسفو انول پیروات کربوکسی کیناز" و افزایش فعالیت آنزیم تجزیه کننده گلیکوژن یعنی گلیکوژن فسفریلاز (Glycogen phosphorylase) [6].
-           افزایش میزان انسولین خون [8،6] که احتمالا به علت ترمیم و بازسازی سلول های سازنده انسولین در بافت لوزالمعده است [8،4].
-      پیشنهاد شده است که تانن ها و اولئوروپین موجود در برگ گردو به عنوان مهار کننده آنزیم آلفا گلوکوزیداز عمل می کند و سبب کاهش جذب قندها از روده می شوند [2].
 
سایر خواص درمانی
در طب سنتی برگ گردو برای معالجه ورم مفاصل، آنژین و شستشوی زخم ها به کار می رود [1]. در تحقیقات اخیر نیز اثرات ضد میکروبی آن علیه باکتری ها گزارش شده است [3]. همچنین برگ گردو غنی از ترکیبات آنتی اکسیدان است که می تواند رشد سلول های سرطانی را مهار کند [11]. 
 
روش مصرف
برگ گردو را می توان به صورت دم کرده استفاده نمود. به این منظور می توان مقدار 20-15 گرم از برگ گیاه را به یک لیتر آب جوش اضافه نمود [1].
 
عوارض جانبی
عارضه جانبی خاصی در ارتباط با مصرف خوراکی برگ گردو گزارش نشده است [2].
 
مصرف در بارداری و شیردهی
با توجه به نبود مستندات علمی بهتر است با احتیاط مصرف شود.
 
 
تداخلات دارویی
در مورد تداخلات دارویی برگ گردو مستندات علمی کافی وجود ندارد. انتظار می رود که مصرف همزمان این گیاه با سایر داروهای ضد دیابت مانند انسولین و گلیبن کلامید قند خون را بیش از اندازه کاهش دهد.