.ﮔﺎﻫﻰ ﺁﺩﻡ ﻳﻜﻰ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﺩ

.ﮔﺎﻫﻰ ﺁﺩﻡ ﻳﻜﻰ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﺩ
ﮐﻪ ﻫﯿﭻ ﺗﺸﺎﺑﻬﯽ ﺑﺎ ﺍﻭ ﻧﺪﺍﺭﺩ
ﺍﻣـــــﺎ
ﺷﻴﻔﺘﻪ ﻧﮕﺎﻫَﺶ ﻣﻰ ﺷﻮﺩ ،
ﺩﺭ ﺧﻠﻮﺕ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭ ﺷﻠﻮﻏﻰ ﻫﺎ ﺑﻪ ﺩﻭﺭ ﺍﺯ
ﺗﻤﺎﻡ ﺣﺮﻑ ﻫﺎ ، ﺑﻪ ﺍﻭ ﻓﻜﺮ ﻣﻰ ﻛﻨﺪ ،
ﺑﻪ ﺧﻨﺪﻩ ﻫﺎیش ﺩﻝ ﻣﻰ ﺑﻨﺪﺩ
ﻭ ﺑﺎ ﺷﻨﻴﺪﻥِ ﺍﺳﻢ ﺍﻭ - ﺁﻥ ﻣــﯿﻢ ﻣﺎﻟﮑﯿﺖ -
ﺩﺳﺖ ُ ﭘﺎﻯ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﮔﻢ ﻣﻰ ﻛﻨﺪ
ﻭ ﻟﺤﻈﻪ ﺍﻯ ﻛﻪ ﺍﻭ ﻟﺐ ﺑﻪ ﺳﺨﻦ ﺑﺎﺯ ﻣﻰ ﻛﻨﺪ
ﺧﻴﺮﻩ ﻣﻰ ﺷﻮﺩ ﺩﺭ ﺻﺪﺍﯾﺶ
ﺣﺮﮐﺎﺕ ﻟﺒﺎﻧﺶ
ﻭ ...
ﺁﺩﻡ ﮔﺎﻫﻰ ﺑﻰ ﺩﻟﻴﻞ
ﺷﻮﺧﻰ ، ﺷﻮﺧﻰ
ﺟﺪﯼ ،ﺟﺪﯼ
ﻋﺎﺷﻖ ﻣﻰ ﺷﻮﺩ،
ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﺳﺎﺩﮔﻰ...