ﻣﺴﯿﺮ ﺩﺭﺩ ﻫﺎﯼ ﻣﻦ ﺍﺯ ﺍﻭﻝ ﺍﻧﺘﻬﺎ ﻧﺪﺍﺷﺖ

ﻣﺴﯿﺮ ﺩﺭﺩ ﻫﺎﯼ ﻣﻦ ﺍﺯ ﺍﻭﻝ ﺍﻧﺘﻬﺎ ﻧﺪﺍﺷﺖ
ﻭ ﻣﻘﺼﺪﯼ ﺑﺪﻭﻥ ﻏﻢ ﻧﺒﻮﺩ ﻭ ﺍﺑﺘﺪﺍ ﻧﺪﺍﺷﺖ
ﭼﻘﺪﺭ ﺑﻐﺾ ﮐﺮﺩﻡ ﻭ ﭼﻘﺪﺭ ﺍﺷﮏ ﺭﯾﺨﺘﻢ
ﭼﻘﺪﺭ " ﺭﺑﻨﺎ " ﺑﻪ ﻟﺐ ﮐﻪ ﺁﻩ، " ﺁﺗﻨﺎ " ﻧﺪﺍﺷﺖ
ﺷﮑﺴﺘﻪ ﺩﻝ ... ﺷﮑﺴﺘﻪ ﭘﺮ .... ﺧﺮﺍﺏ ﻣﻦ ... ﺧﺮﺍﺏ ﺣﺎﻝ
ﭘﺮ ﺍﺯ ﮔﻼﯾﻪ ﺍﻡ ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﺩﻟﻢ ﻣﮕﺮ ﺧﺪﺍ ﻧﺪﺍﺷﺖ؟
ﭼﻪ ﺣﺮﻑ ﻫﺎ ﮐﻪ ﺯﻧﺪﻩ ﺯﻧﺪﻩ ﺩﻓﻦ ﺷﺪ ﺩﺭﻭﻥ ﻣﻦ
ﭼﻪ ﺷﻌﺮ ﻫﺎ ﮐﻪ ﻧﺎﺳﺮﻭﺩﻩ ﻣﺎﻧﺪ ﻭ ﺧﻮﻥ ﺑﻬﺎ ﻧﺪﺍﺷﺖ
ﻭ ﭘﺎ ﺑﻪ ﭘﺎﯼ ﺍﺑﺮ ﻫﺎﯼِ ﺩﻟﺸﮑﺴﺘﻪ، ﻫﺎﯼ ﻫﺎﯼ
ﭼﻪ ﮔﺮﯾﻪ ﻫﺎ ﮐﻪ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺻﺒﺢ ﻧﻤﻮﺩﻡ ﻭ ﺻﺪﺍ ﻧﺪﺍﺷﺖ !
ﻭ ﻫﺮ ﺷﺐ ﺍﻗﺘﺪﺍ ﺑﻪ ﺑﯽ ﮐﺴﯽِ ﺧﻮﯾﺶ ﻣﯿﮑﻨﻢ
ﻭ ﻣﺎﻩ ﺷﺎﻫﺪ ﺍﺳﺖ ﮔﺮﯾﻪ ﻫﺎﯼ ﻣﻦ ﻗﻀﺎ ﻧﺪﺍﺷﺖ