می کشتم بدنبال خاطراتم هراسان به هرسووو

می کشتم بدنبال خاطراتم هراسان به هرسووو

_توروخدا ندیدی نش؟؟؟ کنار هم گذاشته بوده مش ای بابا .......

ومن بدنبال خاطراتم به هرجا که فکر یاری میداد رفتم
اما نیافتم

گریه کمترین اندوه بود در برابر گم شدن خاطراتم در پستو های خانه

خدای من مامان دیکه کجاست
بابا کو
پدبزرگ عباس کووو
و.....
که بگوییم
_نگاه کن نگاه کن حالا

_گرفتم عالی شد

مثل دیوانه گان سراسیمه وژولیده به هر سمتی میرفتم تا بیابم میکرو البومی ولی عظیم ترین گنجینه خاطراتممممم

چه شبها که بادل جان عکسها را مرور می کردم وبا بوسه زدن به انها یاد عزیزان دور ونزدیک را برای خود تداعی می کردم

سخت است نیابی تنها اثراز عزیزانت
سخت است دل بکنی از دفترچه مصور خاطراتت

دیگر نه کسی هست بگوییم یک دو سه
بگوسیب......

ونه عزیزی بهترین تصویرش را برایم ارسال کند

هریک به سمتی رفتند تا بشوند خاطره برای فروغ

والبت حال باازدست دادن تنها یادگار ازان عزیزان

فهمیدم که باید دل بکنم حتی از تنها دلخوشیم ان هم دیدن لبخندهای زیبای عزیزان ازدست رفته امممم درپس صفحه گوشیم

وچه اندوه بزرگیست گوشیم حال بدون ذخیره کننده تصاویر (رم)است


بزرگترین درس امروز برایم این بود قدر لحظات باهم بودن را بدانیم که خدا ناکرده بودن عزیزان به حسرتی مبدل نگردد به نام عکس

بیاتاقدریکدیگر بدانیم .......


کوردان مانا