٥٧ کُوّ(البقره)

٥٧ کُوّ(البقره)
وَظَلَّلْنَا عَلَيْكُمُ الْغَمَامَ وَأَنزَلْنَا عَلَيْكُمُ الْمَنَّ وَالسَّلْوَىٰ كُلُوا مِن طَيِّبَاتِ مَا رَزَقْنَاكُمْ وَمَا ظَلَمُونَا وَلَٰكِن كَانُوا أَنفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ
ﻭ [ ﺩﺭ ﺻﺤﺮﺍﻱ ﺳﻮﺯﺍﻥ ﺳﻴﻨﺎ ] ﺍﺑﺮ ﺭﺍ ﺑﺮ ﺳﺮ ﺷﻤﺎ ﺳﺎﻳﺒﺎﻥ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻳﻢ ; ﻭ ﺑﺮ ﺷﻤﺎ ﮔﺰﺍﻧﮕﺒﻴﻦ ﻭ ﺑﻠﺪﺭﭼﻴﻦ ﻧﺎﺯﻝ ﻛﺮﺩﻳﻢ ; [ ﻭ ﮔﻔﺘﻴﻢ : ] ﺍﺯ ﺧﻮﺭﺍﻛﻲ ﻫﺎﻱ ﭘﺎﻙ ﻭ ﭘﺎﻛﻴﺰﻩ ﺍﻱ ﻛﻪ ﺭﻭﺯﻱِ ﺷﻤﺎ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﻳﻢ ﺑﺨﻮﺭﻳﺪ . ﻭ ﺁﻧﺎﻥ [ ﺩﺭ ﺗﺠﺎﻭﺯ ﻭ ﻃﻐﻴﺎﻧﺸﺎﻥ ﻭﻧﺎﺳﭙﺎﺳﻲ ﻭﻛﻔﺮﺍﻧﺸﺎﻥ] ﺑﺮ ﻣﺎ ﺳﺘﻢ ﻧﻜﺮﺩﻧﺪ، ﺑﻠﻜﻪ ﻫﻤﻮﺍﺭﻩ ﺑﺮ ﺧﻮﺩ ﺳﺘﻢ ﻣﻰ ﻭﺭﺯﻳﺪﻧﺪ .