غرق گل شد کربلا، چون رهگذار زینب است

غرق گل شد کربلا، چون رهگذار زینب است
یا که خونین مقتل یار و تبار زینب است
قامت موزون اکبر، سرو ناز کربلاست
از کربلا تا شام غم احرام بسته

در حج خونینش سر از محمل شکسته
در سینه زینب که مجنون حسین است
دل نیست قلبش مشتی از خون حسین است
چشمة این باغ، چشم اشکبار زینب است .

زینب خدای عشق و جان عالمین است
ذکر طپشهای دل زینب حسین است
چون طینت او از ازل شد نینوایی
روحش حسینی است و قلبش کربلایی