بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
قسمت دوم :
حضرت فاطمة الزهراء علیها السلام :
ایشان نیز از هر دو طریق برای آگاهی و بصیرت بخشی و هدایت مردم وارد شدند. البته نه فقط آگاهی و بصیرت همان چند هزار نفری که در مدینه بودند و یا اطرافیان دورتر و نزدیک‌تر در آن زمان، بلکه آگاهی و بصیرت تمامی مردمان در طول زمان.
صراحت بیان : به صراحت فرمودند: ایهاالناس! بدانید من فاطمه‏ام و پدرم محمد (صلی الله علیه و آله و سلم) است. آنچه را كه می‏گویم از اول تا به آخر صحیح است. نه سخن بیهوده می‏گویم و نه كار ناروا انجام می‏دهم.
به صراحت فرمودند: علی در راه خدا رنج‏ها دیده و تلاش‌ها نموده است. به رسول خدا نزدیك و نسبت به اولیاء خدا سرور بود. آستین همت را بالا زده، خیرخواه و كوشا و رنج ‏دیده و زحمتكش بود در حالی که شما در آسایش و رفاه بسر می‏بردید و به فكر خود بودید.
به صراحت فرمودند: پس هنگامی كه خداوند برای پیامبرش، خانه پیامبران و جایگاه برگزیده برگزیدگانش را انتخاب كرد، در بین شما كینه و نفاق آشكار و جامه دین فرسوده گشت، افراد گمراهِ خموش به نطق آمدند و فرومایگان پست به صحنه در آمده، سركردگان تبهكار نعره كشیدند و در میدان‌ها جولان دادند.
به صراحت فرمودند: هنوز چیزی از رحلت رسول خدا نگذشته بود و زخم و جراحت فقدان او هنوز به هم نیامده و بهبود نیافته بود، بلكه هنوز جسد رسول خدا دفن نشده بود كه شما از ترس اینكه فتنه‏ای به پا شود شتاب كردید و خلافت را ربودید. آگاه باشید كه با این عمل در فتنه و آشوب سقوط كرده و جهنم را كه بر كافران احاطه داردبرای خود برگزیدید.
طرح سؤال روشنگر، بصیرت بخش و هدایت کننده :
الف)- قهر و کناره‌گیری : حضرتش با شیخین قهر کرد و از آنها روی برگرداند. بخاری می‌نویسد: فاطمه بر ابوبكر غضب كرد وبا وى سخن نگفت تا ازدنيا رفت (صحيح البخاري، ج 6، ص 2474).
حال او به واسطه صدمات و جراحات وارده و سقط محسن علیه السلام، به بستر بیماری و بلکه بستر احتضار افتاده است. همه از دوست و دشمن به عیادت دختر دلبند و پاره تن رسول الله صلوات الله علیه و آله می‌آیند، چون حبّ و بغض به او از همان ابتدا تا قیامت، ملاک و محک ایمان و مودت است. اما او شیخین را راه نمی‌ دهد! خب چرا؟ برای این که می‌ خواهد این سؤال تا قیامت برای اذهان عمومی مطرح بماند. هر کس از خود بپرسد: چرا ایشان قهر کرد و راه نداد؟!
این قهر تا آنجا مسئله‌زا شد که مجبور شدند به امیرالمؤمنین علیه السلام متوسل شوند و ایشان نیز به خاطر آن که بعداً گفته نشود که ما قصد عیادت داشتیم، اما علی از روی دشمنی راه نداد(ادامه دارد...)