ای نشسته درخیالم ,فراموشم مکن...

ای نشسته درخیالم ,فراموشم مکن...
بافراموشی وتنهایی,هم آغوشم مکن....
زندگانی میکنم چون شعله باخودسوختن...
زنده ام باسوزوسازخویش,خاموشم مکن....
متراودتاشراب بوسه ازجام لبت.......
ازشراب تلخ تنهایی قدح نوشم مکن.....
دودم وازشعله دارم دامنی رنگین به بار....
این شررازمن مگیرازنوسیاه پوشم مکن....
چون صبادرجستجوخودبه هرسویم مکش....
همچوگیسوی سیاهت خانه بردوشم مکن....
ای دل دردآشنارادرشرارغم بسوز....
هرچه میخوای بکن اما فراموشم مکن۰

…