ﺩﮐﺘﺮ ﻣﻬﺪﯼ ﺧﺰﻋﻠﯽ
ﺩﮐﺘﺮ ﻣﻬﺪﯼ ﺧﺰﻋﻠﯽ
ﮊﺍﻧﻮﯾﻪ ,31 2014 ·
ﻣﺒﺎﻫﺘﻪ ﺑﺎﺑﯽ ﺍﺳﺖ ﺩﺭ ﻓﻘﻪ !...
ﺍﺧﯿﺮﺍ ﺩﯾﺪﻡ ﺣﺴﯿﻦ ﺷﺮﯾﻌﺘﻤﺪﺍﺭﯼ، ﻣﺪﯾﺮ ﻣﺴﺌﻮﻝ ﺭﻭﺯﻧﺎﻣﻪ ﮐﯿﻬﺎﻥ، ﺩﺭ ﯾﮑﯽ
ﺍﺯ ﺳﺮﻣﻘﺎﻟﻪ ﻫﺎﯼ ﺧﻮﺩ، ﺳﯿﺪ ﻣﺤﻤﺪ ﺧﺎﺗﻤﯽ ﺭﺍ « ﻣﻔﺴﺪ ﻓﯽ ﺍﻻﺭﺽ »، «
ﻭﻃﻦ ﻓﺮﻭﺵ » ﻭ « ﺟﻨﺎﯾﺘﮑﺎﺭ » ﺧﻄﺎﺏ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ....
ﺑﺎ ﺧﻮﺍﻧﺪﻥ ﺳﺮﻣﻘﺎﻟﻪ ﺍﯾﺸﺎﻥ، ﺑﻪ ﯾﺎﺩ ﺧﺎﻃﺮﻩ ﺍﯼ ﺍﻓﺘﺎﺩﻡ ﮐﻪ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻝ ﭘﯿﺶ
ﺳﯿﺪ ﻋﻄﺎﺀ ﺍﻟﻠﻪ ﻣﻬﺎﺟﺮﺍﻧﯽ ﺩﺭ ﻟﻨﺪﻥ ﺑﺮﺍﯾﻢ ﺗﻌﺮﯾﻒ ﮐﺮﺩ.
ﺩﻭﺭﻩ ﺩﻭﻡ ﺭﯾﺎﺳﺖ ﺟﻤﻬﻮﺭﯼ ﻫﺎﺷﻤﯽ ﺭﻓﺴﻨﺠﺎﻧﯽ، ﺩﺭ ﺣﺎﺷﯿﻪ ﺟﻠﺴﻪ ﻣﺪﯾﺮﺍﻥ
ﻣﺴﺌﻮﻝ ﻣﻄﺒﻮﻋﺎﺕ ﺑﺎ ﺭﺋﯿﺲ ﺟﻤﻬﻮﺭ، ﺟﻨﺎﺏ ﻣﻬﺎﺟﺮﺍﻧﯽ ﻣﺠﺎﻟﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﮔﻔﺘﮕﻮ
ﺑﺎ ﺷﺮﯾﻌﺘﻤﺪﺍﺭﯼ ﻣﯽ ﯾﺎﺑﺪ. ﺭﻭﺯﻧﺎﻣﻪ ﮐﯿﻬﺎﻥ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺍﯾﺎﻡ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﻮﺩ
ﻋﺒﺪﺍﻟﮑﺮﯾﻢ ﺳﺮﻭﺵ ﺩﺭ ﺳﻔﺮ ﺑﻪ ﺁﻟﻤﺎﻥ ﺟﺎﺳﻮﺳﯽ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ
ﺍﺳﺮﺍﺭ ﻣﻤﻠﮑﺘﯽ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺑﯿﮕﺎﻧﮕﺎﻥ ﺩﺭ ﻣﯿﺎﻥ ﮔﺬﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﻣﻬﺎﺟﺮﺍﻧﯽ ﺑﻪ
ﺷﺮﯾﻌﺘﻤﺪﺍﺭﯼ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﺪ ﺷﻤﺎ ﻫﺮ ﺍﺧﺘﻼﻓﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺳﺮﻭﺵ ﻭ ﺍﯾﺪﻩ ﻫﺎ ﻭ
ﺍﻃﺮﺍﻓﯿﺎﻧﺶ ﺩﺍﺭﯼ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺵ ﻭ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﻨﻮﯾﺲ ﻭ ﺩﺭ ﺭﻭﺯﻧﺎﻣﻪ ﺍﺕ ﻣﻨﺘﺸﺮ
ﮐﻦ؛ ﺍﻣﺎ ﺷﻤﺎ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﯽ، ﻣﻦ ﻫﻢ ﻣﯽ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﻢ ﮐﻪ ﻭﺻﻠﻪ ﺟﺎﺳﻮﺳﯽ ﺑﻪ
ﺳﺮﻭﺵ ﻧﻤﯽ ﭼﺴﺒﺪ ﻭ ﺍﯾﻦ ﺗﻬﻤﺘﯽ ﻧﺎﺭﻭﺍ ﻭ ﻏﯿﺮ ﻣﻮﺟﻪ ﺍﺳﺖ . ﺳﺮﻭﺵ ﭼﻪ
ﻣﻨﺼﺐ ﺩﻭﻟﺘﯽ ﻭ ﺍﻃﻼﻋﺎﺕ ﻣﺤﺮﻣﺎﻧﻪ ﺍﯼ ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺧﺎﺭﺟﯽ ﻫﺎ ﺩﺭ ﻣﯿﺎﻥ
ﺑﮕﺬﺍﺭﺩ؟ !
ﺷﺮﯾﻌﺘﻤﺪﺍﺭﯼ ﺩﺭ ﭘﺎﺳﺦ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﺪ : ﻣﯽ ﺩﺍﻧﻢ ﺳﺮﻭﺵ ﺟﺎﺳﻮﺳﯽ ﻧﮑﺮﺩﻩ،
ﺍﻣﺎ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﺑﻪ ﺍﯾﺸﺎﻥ « ﺑﻬﺘﺎﻥ » ﺯﺩ ﻭ «ﺍﻓﺘﺮﺍ » ﺑﺴﺖ؛ ﭼﺮﺍﮐﻪ ﺩﺭ ﻓﻘﻪ
ﺑﺎﺑﯽ ﺩﺍﺭﯾﻢ ﺗﺤﺖ ﻋﻨﻮﺍﻥ « ﻣﺒﺎﻫﺘﻪ ». ﻣﻄﺎﺑﻖ ﺑﺎ ﺍﯾﻦ ﺑﺎﺏِ ﻓﻘﻬﯽ، ﺍﮔﺮ ﻣﺮﺩﻡ
ﺑﻪ ﺩﻭﺭ ﮐﺴﯽ ﺟﻤﻊ ﺷﻮﻧﺪ ﮐﻪ ﻣﺤﺒﻮﺑﯿﺖ ﻭ ﻧﻔﻮﺫ ﺯﯾﺎﺩﯼ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﺩﺭﻋﯿﻦ ﺣﺎﻝ
ﺧﻼﻑ ﺍﺳﻼﻡ ﺳﺨﻦ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﺪ ﻭ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻥ ﻣﺮﺩﻡ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺍﻃﺮﺍﻑ ﺍﻭ ﭘﺮﺍﮐﻨﺪﻩ
ﮐﺮﺩ، ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻥ ﺑﻪ ﺍﻭ « ﺑﻬﺘﺎﻥ » ﻭ « ﺗﻬﻤﺖ » ﺯﺩ ﻭ ﺷﺨﺼﯿﺖ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺗﺨﺮﯾﺐ
ﮐﺮﺩ ﻭ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻃﺮﯾﻖ ﺑﺎ ﺍﻭ ﺩﺭ ﭘﯿﭽﯿﺪ ﻭ ﺍﺯ ﻧﻔﻮﺫ ﻭ ﺗﺄﺛﯿﺮﺵ ﮐﺎﺳﺖ ...
ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻣﯽ ﺁﻭﺭﻡ ﻣﻬﺪﯼ ﻧﺼﯿﺮﯼ، ﻣﺪﯾﺮ ﻣﺴﺌﻮﻝ ﻫﻔﺘﻪ ﻧﺎﻣﻪ « ﺻﺒﺢ» ﻧﯿﺰ
ﺩﺭ ﺍﻭﺍﺳﻂ ﺩﻫﻪ ﻫﻔﺘﺎﺩ ﺷﻤﺴﯽ ﺩﺭ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺳﺮﻣﻘﺎﻟﻪ ﻫﺎﯼ ﺧﻮﺩ ﺑﻪ ﻗﺼﻪ «
ﻣﺒﺎﻫﺘﻪ » ﭘﺮﺩﺍﺧﺘﻪ ﻭ ﺁﻧﺮﺍ ﺗﺒﯿﯿﻦ ﻫﻤﺪﻻﻧﻪ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ.
ﺟﺪ ﻭ ﺟﻬﺪﯼ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺳﻮﯼ ﺍﯾﻦ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﺌﻮﺭﯾﺰﻩ ﮐﺮﺩﻥ ﺑﯽ ﺍﺧﻼﻗﯽ ﺩﺭ
ﻭﺍﺩﯼ ﺳﯿﺎﺳﺖ ﻭﺭﺯﯾﺪﻩ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ، ﺍﻟﺤﻖ ﺍﺳﺒﺎﺏ ﺗﺄﺳﻒ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺣﯿﺮﺕ ﺍﻧﮕﯿﺰ
ﻭ ﻋﺒﺮﺕ ﺁﻣﻮﺯ .
ﺍﮔﺮ « ﺍﻟﯿﻨﺎﺳﯿﻮﻥ » ﻭ « ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﺑﯿﮕﺎﻧﮕﯽ ﺍﺧﻼﻗﯽ » ﻣﻌﻨﺎﯾﯽ ﻭ ﻣﺼﺪﺍﻗﯽ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ، ﮐﻪ ﺩﺍﺭﺩ؛ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻥ ﻣﺼﺎﺩﯾﻖ ﺭﻭﺷﻦ ﺁﻧﺮﺍ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺳﻨﺦ
ﺳﺨﻨﺎﻥ ﻭ ﺁﻣﻮﺯﻩ ﻫﺎ ﺳﺮﺍﻍ ﮔﺮﻓﺖ : ﺫﺑﺢ ﺍﺻﻮﻝِ ﺑﻨﯿﺎﺩﯾﻦِ ﺍﺧﻼﻗﯽ ﺑﻪ ﻧﺎﻡ
ﺩﯾﺎﻧﺖ ﻭ ﻓﻘﺎﻫﺖ ﺩﺭ ﭘﺎﯼ ﻣﺼﻠﺤﺘﯽ ﺑﺮﺗﺮ ﻭ ﺩﺭ ﻋﯿﻦ ﺣﺎﻝ ﻣﻨﺖ ﺑﺮ ﺳﺮ ﺧﺪﺍ
ﻭ ﺧﻠﻖ ﺍﻭ ﮔﺬﺍﺷﺘﻦ ﮐﻪ ﺍﯾﻨﮕﻮﻧﻪ ﺩﯾﺎﻧﺖ ﻭ ﺳﯿﺎﺳﺖ ﻭ ﺳﯿﺎﺳﺖ ﻭﺭﺯﯼ ﺩﯾﻨﯽ
ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭ ﻣﺤﻔﻮﻅ ﻣﯽ ﻣﺎﻧﺪ.
ﻭﻗﺘﯽ ﺩﺭ ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﻏﺮﯾﺐ ﻭ ﺍﺧﻼﻕ ﺳﺘﯿﺰ ﻭ ﺁﺯﺍﺩﯼ ﮐﺶِ ﺷﺮﯾﻌﺘﻤﺪﺍﺭﯼ
ﮐﻪ ﺁﺑﺮﻭ ﻭ ﺭﻭﻧﻖ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﯽ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭ ﺑﺮﺩﻩ، ﺗﺄﻣﻞ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ؛ ﺑﻪ
ﺧﺪﺍ ﭘﻨﺎﻩ ﻣﯽ ﺑﺮﻡ ﻭ ﺑﺎ ﺧﻮﺩ ﺯﻣﺰﻣﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ : « ﮐﺎﻓﺮﻡ ﻣﻦ ﮔﺮ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ
ﺷﯿﻮﻩ ﺗﻮ ﺍﯾﻤﺎﻥ ﺩﺍﺭﯼ»
ﮊﺍﻧﻮﯾﻪ ,31 2014 ·
ﻣﺒﺎﻫﺘﻪ ﺑﺎﺑﯽ ﺍﺳﺖ ﺩﺭ ﻓﻘﻪ !...
ﺍﺧﯿﺮﺍ ﺩﯾﺪﻡ ﺣﺴﯿﻦ ﺷﺮﯾﻌﺘﻤﺪﺍﺭﯼ، ﻣﺪﯾﺮ ﻣﺴﺌﻮﻝ ﺭﻭﺯﻧﺎﻣﻪ ﮐﯿﻬﺎﻥ، ﺩﺭ ﯾﮑﯽ
ﺍﺯ ﺳﺮﻣﻘﺎﻟﻪ ﻫﺎﯼ ﺧﻮﺩ، ﺳﯿﺪ ﻣﺤﻤﺪ ﺧﺎﺗﻤﯽ ﺭﺍ « ﻣﻔﺴﺪ ﻓﯽ ﺍﻻﺭﺽ »، «
ﻭﻃﻦ ﻓﺮﻭﺵ » ﻭ « ﺟﻨﺎﯾﺘﮑﺎﺭ » ﺧﻄﺎﺏ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ....
ﺑﺎ ﺧﻮﺍﻧﺪﻥ ﺳﺮﻣﻘﺎﻟﻪ ﺍﯾﺸﺎﻥ، ﺑﻪ ﯾﺎﺩ ﺧﺎﻃﺮﻩ ﺍﯼ ﺍﻓﺘﺎﺩﻡ ﮐﻪ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻝ ﭘﯿﺶ
ﺳﯿﺪ ﻋﻄﺎﺀ ﺍﻟﻠﻪ ﻣﻬﺎﺟﺮﺍﻧﯽ ﺩﺭ ﻟﻨﺪﻥ ﺑﺮﺍﯾﻢ ﺗﻌﺮﯾﻒ ﮐﺮﺩ.
ﺩﻭﺭﻩ ﺩﻭﻡ ﺭﯾﺎﺳﺖ ﺟﻤﻬﻮﺭﯼ ﻫﺎﺷﻤﯽ ﺭﻓﺴﻨﺠﺎﻧﯽ، ﺩﺭ ﺣﺎﺷﯿﻪ ﺟﻠﺴﻪ ﻣﺪﯾﺮﺍﻥ
ﻣﺴﺌﻮﻝ ﻣﻄﺒﻮﻋﺎﺕ ﺑﺎ ﺭﺋﯿﺲ ﺟﻤﻬﻮﺭ، ﺟﻨﺎﺏ ﻣﻬﺎﺟﺮﺍﻧﯽ ﻣﺠﺎﻟﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﮔﻔﺘﮕﻮ
ﺑﺎ ﺷﺮﯾﻌﺘﻤﺪﺍﺭﯼ ﻣﯽ ﯾﺎﺑﺪ. ﺭﻭﺯﻧﺎﻣﻪ ﮐﯿﻬﺎﻥ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺍﯾﺎﻡ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﻮﺩ
ﻋﺒﺪﺍﻟﮑﺮﯾﻢ ﺳﺮﻭﺵ ﺩﺭ ﺳﻔﺮ ﺑﻪ ﺁﻟﻤﺎﻥ ﺟﺎﺳﻮﺳﯽ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ
ﺍﺳﺮﺍﺭ ﻣﻤﻠﮑﺘﯽ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺑﯿﮕﺎﻧﮕﺎﻥ ﺩﺭ ﻣﯿﺎﻥ ﮔﺬﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﻣﻬﺎﺟﺮﺍﻧﯽ ﺑﻪ
ﺷﺮﯾﻌﺘﻤﺪﺍﺭﯼ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﺪ ﺷﻤﺎ ﻫﺮ ﺍﺧﺘﻼﻓﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺳﺮﻭﺵ ﻭ ﺍﯾﺪﻩ ﻫﺎ ﻭ
ﺍﻃﺮﺍﻓﯿﺎﻧﺶ ﺩﺍﺭﯼ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺵ ﻭ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﻨﻮﯾﺲ ﻭ ﺩﺭ ﺭﻭﺯﻧﺎﻣﻪ ﺍﺕ ﻣﻨﺘﺸﺮ
ﮐﻦ؛ ﺍﻣﺎ ﺷﻤﺎ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﯽ، ﻣﻦ ﻫﻢ ﻣﯽ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﻢ ﮐﻪ ﻭﺻﻠﻪ ﺟﺎﺳﻮﺳﯽ ﺑﻪ
ﺳﺮﻭﺵ ﻧﻤﯽ ﭼﺴﺒﺪ ﻭ ﺍﯾﻦ ﺗﻬﻤﺘﯽ ﻧﺎﺭﻭﺍ ﻭ ﻏﯿﺮ ﻣﻮﺟﻪ ﺍﺳﺖ . ﺳﺮﻭﺵ ﭼﻪ
ﻣﻨﺼﺐ ﺩﻭﻟﺘﯽ ﻭ ﺍﻃﻼﻋﺎﺕ ﻣﺤﺮﻣﺎﻧﻪ ﺍﯼ ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺧﺎﺭﺟﯽ ﻫﺎ ﺩﺭ ﻣﯿﺎﻥ
ﺑﮕﺬﺍﺭﺩ؟ !
ﺷﺮﯾﻌﺘﻤﺪﺍﺭﯼ ﺩﺭ ﭘﺎﺳﺦ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﺪ : ﻣﯽ ﺩﺍﻧﻢ ﺳﺮﻭﺵ ﺟﺎﺳﻮﺳﯽ ﻧﮑﺮﺩﻩ،
ﺍﻣﺎ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﺑﻪ ﺍﯾﺸﺎﻥ « ﺑﻬﺘﺎﻥ » ﺯﺩ ﻭ «ﺍﻓﺘﺮﺍ » ﺑﺴﺖ؛ ﭼﺮﺍﮐﻪ ﺩﺭ ﻓﻘﻪ
ﺑﺎﺑﯽ ﺩﺍﺭﯾﻢ ﺗﺤﺖ ﻋﻨﻮﺍﻥ « ﻣﺒﺎﻫﺘﻪ ». ﻣﻄﺎﺑﻖ ﺑﺎ ﺍﯾﻦ ﺑﺎﺏِ ﻓﻘﻬﯽ، ﺍﮔﺮ ﻣﺮﺩﻡ
ﺑﻪ ﺩﻭﺭ ﮐﺴﯽ ﺟﻤﻊ ﺷﻮﻧﺪ ﮐﻪ ﻣﺤﺒﻮﺑﯿﺖ ﻭ ﻧﻔﻮﺫ ﺯﯾﺎﺩﯼ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﺩﺭﻋﯿﻦ ﺣﺎﻝ
ﺧﻼﻑ ﺍﺳﻼﻡ ﺳﺨﻦ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﺪ ﻭ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻥ ﻣﺮﺩﻡ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺍﻃﺮﺍﻑ ﺍﻭ ﭘﺮﺍﮐﻨﺪﻩ
ﮐﺮﺩ، ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻥ ﺑﻪ ﺍﻭ « ﺑﻬﺘﺎﻥ » ﻭ « ﺗﻬﻤﺖ » ﺯﺩ ﻭ ﺷﺨﺼﯿﺖ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺗﺨﺮﯾﺐ
ﮐﺮﺩ ﻭ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻃﺮﯾﻖ ﺑﺎ ﺍﻭ ﺩﺭ ﭘﯿﭽﯿﺪ ﻭ ﺍﺯ ﻧﻔﻮﺫ ﻭ ﺗﺄﺛﯿﺮﺵ ﮐﺎﺳﺖ ...
ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻣﯽ ﺁﻭﺭﻡ ﻣﻬﺪﯼ ﻧﺼﯿﺮﯼ، ﻣﺪﯾﺮ ﻣﺴﺌﻮﻝ ﻫﻔﺘﻪ ﻧﺎﻣﻪ « ﺻﺒﺢ» ﻧﯿﺰ
ﺩﺭ ﺍﻭﺍﺳﻂ ﺩﻫﻪ ﻫﻔﺘﺎﺩ ﺷﻤﺴﯽ ﺩﺭ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺳﺮﻣﻘﺎﻟﻪ ﻫﺎﯼ ﺧﻮﺩ ﺑﻪ ﻗﺼﻪ «
ﻣﺒﺎﻫﺘﻪ » ﭘﺮﺩﺍﺧﺘﻪ ﻭ ﺁﻧﺮﺍ ﺗﺒﯿﯿﻦ ﻫﻤﺪﻻﻧﻪ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ.
ﺟﺪ ﻭ ﺟﻬﺪﯼ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺳﻮﯼ ﺍﯾﻦ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﺌﻮﺭﯾﺰﻩ ﮐﺮﺩﻥ ﺑﯽ ﺍﺧﻼﻗﯽ ﺩﺭ
ﻭﺍﺩﯼ ﺳﯿﺎﺳﺖ ﻭﺭﺯﯾﺪﻩ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ، ﺍﻟﺤﻖ ﺍﺳﺒﺎﺏ ﺗﺄﺳﻒ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺣﯿﺮﺕ ﺍﻧﮕﯿﺰ
ﻭ ﻋﺒﺮﺕ ﺁﻣﻮﺯ .
ﺍﮔﺮ « ﺍﻟﯿﻨﺎﺳﯿﻮﻥ » ﻭ « ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﺑﯿﮕﺎﻧﮕﯽ ﺍﺧﻼﻗﯽ » ﻣﻌﻨﺎﯾﯽ ﻭ ﻣﺼﺪﺍﻗﯽ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ، ﮐﻪ ﺩﺍﺭﺩ؛ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻥ ﻣﺼﺎﺩﯾﻖ ﺭﻭﺷﻦ ﺁﻧﺮﺍ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺳﻨﺦ
ﺳﺨﻨﺎﻥ ﻭ ﺁﻣﻮﺯﻩ ﻫﺎ ﺳﺮﺍﻍ ﮔﺮﻓﺖ : ﺫﺑﺢ ﺍﺻﻮﻝِ ﺑﻨﯿﺎﺩﯾﻦِ ﺍﺧﻼﻗﯽ ﺑﻪ ﻧﺎﻡ
ﺩﯾﺎﻧﺖ ﻭ ﻓﻘﺎﻫﺖ ﺩﺭ ﭘﺎﯼ ﻣﺼﻠﺤﺘﯽ ﺑﺮﺗﺮ ﻭ ﺩﺭ ﻋﯿﻦ ﺣﺎﻝ ﻣﻨﺖ ﺑﺮ ﺳﺮ ﺧﺪﺍ
ﻭ ﺧﻠﻖ ﺍﻭ ﮔﺬﺍﺷﺘﻦ ﮐﻪ ﺍﯾﻨﮕﻮﻧﻪ ﺩﯾﺎﻧﺖ ﻭ ﺳﯿﺎﺳﺖ ﻭ ﺳﯿﺎﺳﺖ ﻭﺭﺯﯼ ﺩﯾﻨﯽ
ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭ ﻣﺤﻔﻮﻅ ﻣﯽ ﻣﺎﻧﺪ.
ﻭﻗﺘﯽ ﺩﺭ ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﻏﺮﯾﺐ ﻭ ﺍﺧﻼﻕ ﺳﺘﯿﺰ ﻭ ﺁﺯﺍﺩﯼ ﮐﺶِ ﺷﺮﯾﻌﺘﻤﺪﺍﺭﯼ
ﮐﻪ ﺁﺑﺮﻭ ﻭ ﺭﻭﻧﻖ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﯽ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭ ﺑﺮﺩﻩ، ﺗﺄﻣﻞ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ؛ ﺑﻪ
ﺧﺪﺍ ﭘﻨﺎﻩ ﻣﯽ ﺑﺮﻡ ﻭ ﺑﺎ ﺧﻮﺩ ﺯﻣﺰﻣﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ : « ﮐﺎﻓﺮﻡ ﻣﻦ ﮔﺮ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ
ﺷﯿﻮﻩ ﺗﻮ ﺍﯾﻤﺎﻥ ﺩﺍﺭﯼ»
- ۱.۱k
- ۱۷ خرداد ۱۳۹۴
دیدگاه ها (۲۹)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط