گفتم: بده ذکری که دوای همه درد است

گفتم: بده ذکری که دوای همه درد است
اعجاز نماید همه جا....
گفت: حسین جان !

گفتم: که رهی نیست مرا جانب معشوق
من با چه روم کرب و بلا.......
گفت: حسین جان !

گفتم: که بگو ناب ترین ذکر خدا چیست؟
از روز ازل در دو سرا.....
گفت: حسین جان !
گفتم: که خدا سخت غضب کرده چه گویم؟
تا آنکه شود باز رضا ..........
گفت: حسین جان !

گفتم: چه بود ذکر شهیدان که ز رحمت
زهرا همه را کرده سوا....
گفت: حسین جان !

گفتم: چه کنم تا که شوم اهل ولایت؟
تا آن که رسم من به خدا..........
گفت: حسین جان !
گفتم: چه کنم وقت اجل، یار بیاید...
گیرد سر من به روی پا...........
گفت: حسین جان !

گفتم: که چگونه دل مهدی« عج »به کف آرم؟
هنگام سحر وقت دعا ............
گفت: حسین جان !

گفتم: چه بگویم که خدا روز قیامت...
ما را بخرد با شهدا...............
گفت: حسین جان !

گفتم: ز لب زینب کبری چه شنیدی...
چون دید ز تن راس جدا..........
گفت: حسین جان !

گفتم: که سحر دختر دردانه چه میگفت؟...
تا حاجت او گشت روا......
گفت: حسین جان! . .

السلام علیک یا أباعبدالله