آدم‌ها فکر می‌کنند عشق یعنی چیزهای عجیب‌وغریب یا کلماتی ک

آدم‌ها فکر می‌کنند عشق یعنی چیزهای عجیب‌وغریب یا کلماتی که فقط توی کتاب‌ها پیدا می‌شود؛ در حالی که عشق بیشتر از هر چیزی یعنی «امنیت». تو به کسی احتیاج داری که تو را بفهمد؛ کسی که وقتی به تو نگاه می‌کند، قدرِ تمام خوبی‌ها و حتی عیب‌هایت را بداند.

باید کسی باشد که تو را با همه‌ی سادگی و همان‌طور که هستی دوست داشته باشد. کسی که هر روز صبح، وقتی چشم‌هایش را باز می‌کند، از اینکه توی زندگی‌اش هستی یک حس خیلی خوب داشته باشد و با خودش بگوید: «چقدر خوش‌شانسم که این آدم کنار من است.»

زندگی خودش به اندازهٔ کافی سخت و خسته‌کننده هست؛ پر از آدم‌هایی که بلد نیستند مرهم باشند و فقط زخم می‌زنند. سهمِ تو این نیست که بنشینی کنار کسی که آن‌قدر کوچک‌ات کند تا فکر کنی آدمِ مهمی نیستی؛ کسی که با حرف‌های کنایه‌آمیز و رفتار سردش، کاری کند که از خودت، از خنده‌هایت و از بودنت خجالت بکشی.

تو به کسی احتیاجی داری که آینه‌ی خوبی‌هایت باشد. کسی که وقتی کنارش هستی، از خودت بدت نیاید، بلکه خوشحال باشی که خودِ واقعی‌ات هستی. کسی که دستت را بگیرد تا بفهمی در این دنیای سرد و بی‌رحم، هنوز هم می‌شود بدون ترس، راحت و از ته دل دوست‌داشت و دوست داشته شد.