غمهام، حالمو خوب میکنه...

امروز رفتم بیرون، بعد از 6 ماه
حتی نگاه کردن به درختای خیابون منو شاد میکرد
حرف زدن با آدما...
امروز با هم حرفای خوب زدیم
من امروز جوون شدم، جوونی کردم
آدمای شاد با اینکه هر روزشون مث امروز منه ولی بازم میگن جوونی نکردن، نمیدونم معنای واقعی جوونی کردن چیه
اما من اون قدر احوال بدم رو به روی خودم نیاوردم که یه ماکارونی دیشب داغ شده کنار شوفاژ وقتی پتو پیچیدم به خودم توی این هوای سرد خونه مون خوشحالم میکنه
من دیگه به خدا غر نمی زنم که چرا نتونستم مثل بقیه ی آدما باشم... چرا تنهایی کشیدم این همه...
امروز از ته دل خوشحال بودم
یکم ناشی ام توی حرف زدن
مثلا، وسط خونه داغ دیده که رفته بودیم برای تسلیت(7 نفره) دیدم ساعت 9 شد میخواستم بلند بگم عهه الان نقی شروع میشه:)))
یهو یادم اومد کجام:|
از خودم خجالت کشیدم که توی مراسم ختم احساس شادی کردم:((
اما دست خودم نبود
من که از مرگ اون آدم خوشحال نبودم!
رفتم تو فکر...


اما از مرگ نمی ترسم
چون عادیه
مرگ یه اتفاق غمگین نیست، یه اتفاق ناگوار نیست، یه اتفاق عجیب تازه نیست
آدمهایی که رفتن ناراحت نیستن، این ماییم که ناراحتیم
این ماییم که دلمون تنگ میشه
ما برای خودمون گریه میکنیم نه مرده ها
اما نمیخوام بیشعور باشم
فردا هر کار خوبی که بشه رو انجام میدم
که روحش شاد شه...

من حال خوبی که الان دارمو مدیون تنهاییامم
غمهام، حالمو خوب میکنه...!!