چه کیفی می‌دهد از عمق سختی‌ها خودت را تا رهایی برده‌باشی

چه کیفی می‌دهد از عمق سختی‌ها خودت را تا رهایی برده‌باشی
از ورای دره خود را تا فراز کوه‌ها آورده‌باشی.
لذتی دارد پریدن، در دل بی‌بال و پر بودن!
دویدن، در زمان خستگی، بی‌شور و شر بودن...
من آنم، آن‌که بی‌پر بود و پر وا کرد،
آنم! آنکه دشتی سبز در ویرانه برپا کرد...
همانم! ماهیِ از برکه بیرونی که سهمش چون کویری خشک بود اما تقلا کرد و خاک خشک را مانند دریا کرد...
من پروازِ بی‌بالم
برای ناامیدی، خط ابطالم!!!
#نبض_مانا