دیم ایدا چاس و شوم اما کمی وَش ایگرو

دیم ایدا چاس و شوم اما کمی وَش ایگرو
ار یه روزی مونگه ایدا بعد از او تش ایگرو

مِی یه شیری بالِیهِ سر ما نشهسِی مِی پلنگ
زندگی سی ما نَهادِی بُی خشی نومِ نهنگ

عامِیهِ همسایه بُی لو خنده زر پُی ما نشهس
دهسِشهِ مِن دهس بو ایما نها بُی ما نشهس

ایگو حیف آویده عمرت دیته صحرا کن بده
گِروه کن هی روز و شو مِن طیفه هیها کن بده

ار بخی مانهِ تو مِی دی اینُمت ری فرق سر
نینه زن بو بهض دی هم تیه آوو تی تو تر

هر چه ایخی هی زبون تر کن بگو سی بهض دی
سایه یِ عمرِ تو باید بو کمی ری بهض دی

اینه ماشین زیر پات و پیل مِن جیبت پُره
اَر برونی دیته صحرا بعد از او وعضت گُره

برق مفتی اوو خو مفتی کهره سیت اینداره بوت
وعده دا مفتی یه روزی حونه سیت ایسازه بوت

دیم صحرا گشته و بُی لو خنده سر جِی دی نشهس
هار آوی دِرب آوی تَهل هی او تِی نشهس

شش پر آوی ری سرم جی دهس مهر انگیز بو
عامیهِ همسایه آوی زینه یِ خین ریز بو

فتنه ایکهِ مثل زالو خین مانهِ مرچنا
گُسنمون کهِ استخون و پوس با یَک کُرچنا

رآس گفتن بد نبینی یاد خوبو نیکنی
هار ناوی گسنگی نیمیری و بو نیکنی

قدر دیمهِ نونسُم بُی غصه آوی در وَ در
خنده بعدش پَر کشی آوی نصیبم گوش کَر
سرگشته