پیش ما رسم شکستن نبود عهد وفا را خدایا تو فراموش مکن صحبت

پیش ما رسم شکستن نبود عهد وفا را خدایا تو فراموش مکن صحبت ما را
قیمت عشق ندانست قدم صدق ندارد
سست عهدی که تحمل نکند بار جفا را
گرم خیر بکندم به قیامت که چه
خواهی؟
دوست ما را و همه نعمت فردوس شما را
باور از مات نباشد تو در آیینه نگه کن
تا بدانی که چه بودست گرفتار بلا را
از سر زلف عروسان چمن دست بدارد
به سر زلف تو گر دست رسد باد صبا را
سر انگشت تحیر بگزد عقل به دندان
چون تامل کند این صورت انگشت نما را
آرزو می​کنم شمع صفت پیش وجودت
که سراپای بسوزند هر بی سر و پا را
چشم کوته نظران بر ورق صورت خوبان ؛
خط همی​بیند و عارف قلم صنع خدا را
همه را دیده به رویت نگرانست ولیکن
خودپرستان ز حقیقت نشناسند هوا را
مهربانی ز من آموز و گرم عمر نماند
هیچ هشیار ملامت نکند مستی ما را

....../ سعید