ﺳﯿﺐ

ﺳﯿﺐ
ﺗﻮ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺧﻨﺪﻳﺪﯼ ﻭ ﻧﻤﯽ ﺩﺍﻧﺴﺘﯽ
ﻣﻦ ﺑﻪ ﭼﻪ ﺩﻟﻬﺮﻩ ﺍﺯ ﺑﺎﻏﭽﻪ ﻫﻤﺴﺎﻳﻪ ﺳﻴﺐ ﺭﺍ ﺩﺯﺩﻳﺪﻡ
ﺑﺎﻏﺒﺎﻥ ﺍﺯ ﭘﻲ ﻣﻦ ﺗﻨﺪ ﺩﻭﻳﺪ
ﺳﻴﺐ ﺭﺍ ﺩﺳﺖ ﺗﻮ ﺩﻳﺪ
ﻏﻀﺐ ﺁﻟﻮﺩ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻛﺮﺩ ﻧﮕﺎﻩ
ﺳﻴﺐ ﺩﻧﺪﺍﻥ ﺯﺩﻩ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺗﻮ ﺍﻓﺘﺎﺩ ﺑﻪ ﺧﺎﻙ
ﻭ ﺗﻮ ﺭﻓﺘﻲ ﻭ ﻫﻨﻮﺯ،
ﺳﺎﻟﻬﺎﺳﺖ ﻛﻪ ﺩﺭ ﮔﻮﺵ ﻣﻦ ﺁﺭﺍﻡ ﺁﺭﺍﻡ
ﺧﺶ ﺧﺶ ﮔﺎﻡ ﺗﻮ ﺗﻜﺮﺍﺭ ﻛﻨﺎﻥ ﻣﯽ ﺩﻫﺪ ﺁﺯﺍﺭﻡ
ﻭ ﻣﻦ ﺍﻧﺪﻳﺸﻪ ﻛﻨﺎﻥ ﻏﺮﻕ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﭘﻨﺪﺍﺭﻡ
ﻛﻪ ﭼﺮﺍ ﺑﺎﻏﭽﻪ ﻛﻮﭼﻚ ﻣﺎ ﺳﻴﺐ ﻧﺪﺍﺷﺖ
ﺣﻤﯿﺪ ﻣﺼﺪﻕ