قلقلی......

____****_____****____
توی این دنیای وارونه و پر از دود..
هر کسی یه پناهگاه داره...
این پناهگاه میتونه یه آدم، یه مکان، یا حتی یک شیئ باشه..
پناه من قلقلیه..
اسم بالشم است، مربع است اما من قلقلی صداش می‌زنم..
می‌دونم خیلی ها میگن خدا هست، کارما هست، کائنات هست.. بله هست اما یه بغل قابل لمس خیلی وقت‌ها لازمه...
وقتی خسته‌ام...
وقتی بریدم...
من قلقلی رو بغل می‌کنم، اونقدر محکم تا بالاخره خوابم ببره یا آروم بشم...
شریک اشک‌ها و لبخندهای منه..

پناه شما چیه؟ چی رو بغل میکنید وقتی از عالم و آدم خسته‌اید؟