دل بــســـپــار...

دل بــســـپــار...
به آتشی که نمى‌سوزاند
"ابراهیم" را
و دریایى که غرق نمی‌کند
"موسى" را...
نهنگی که نمی‌خورد
"یونس" را...
کودکی که مادرش او را
به دست موجهاى "نیل" می‌سپارد
تا برسد به خانه‌ی تشنه به خونش...
دیگری را برادرانش به چاه مى‌اندازند
سر از خانه‌ی عزیز مصر درمی‌آورد!
...
آیا هنوز هم نیاموختی؟!
که اگر همه‌ی عالم
قصد ضرر رساندن به تو را داشته باشند
و خدا نخواهد،
"نمی‌توانند"
پس
به "تدبیرش" اعتماد کن
به "حکمتش" دل بسپار
به او "توکل" کن
و به سمت او ”قدمی بردار"...