عالم ز برایت آفریدم، گله کردی*

عالم ز برایت آفریدم، گله کردی*

از روح خودم در تو دمیدم، گله کردی*

گفتم که ملائک همه سرباز تو باشند

صد ناز بکردی و خریدم،گله کردی*

جان و دل و فطرتی فراتر ز تصور

از هرچه که نعمت به تو دادم، گله کردی*

گفتم که سپاس من بگو تا به توبخشم

بربخشش بی منت من هم گله کردی

با اینکه گنه کاری وفسق تو عیان است

خواهان توأم، تویی که از من گله کردی*

هرروز گنه کردی ونادیده گرفتم

با اینکه خطای تو ندیدم، گله کردی*

صدبار تورا مونس جانم طلبیدم

ازصحبت بامونس جانت، گله کردی*

رغبت به سخن گفتن با یار نکردی

با اینکه نماز توخریدم، گله کردی*

بس نیست دگر بندگی و طاعت شیطان؟

بس نیست دگرهرچه که از ماگله کردی؟



ازعالم و آدم گله کردی و شکایت

خود باز خریدم گله ات را، گله کردی*