ﺗﻤﺎﻡ ﻃﻮﻝ ﺭﻭﺯ ﻣﯿﺨﻨﺪﯼ ... ﺗﻈﺎﻫﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﺣﺎﻟﺖ ﺧﻮﺑﻪ ... ﻓﺮﺍﻣﻮﺷ

ﺗﻤﺎﻡ ﻃﻮﻝ ﺭﻭﺯ ﻣﯿﺨﻨﺪﯼ ... ﺗﻈﺎﻫﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﺣﺎﻟﺖ ﺧﻮﺑﻪ ... ﻓﺮﺍﻣﻮﺷﺶ ﮐﺮﺩﯼ ﺍﻭﻥ ﻋﺸﻖ ﻟﻌﻨﺘﯿﺘﻮ ... ﺗﻤﺎﻡ ﻃﻮﻝ ﺭﻭﺯ ﻣﯿﮕﯽ ﺣﺎﻟﻢ ﺧﻮﺑﻪ ... ﺍﻣﺎ ﺳﺎﻋﺖ 6 ... ﺗﻮﯼ ﯾﮏ ﻏﺮﻭﺏ ﭘﺎﯾﯿﺰﯼ ... ﺗﺎ ﺧﻮﺩ ﺷﺐ ﻣﻮﻗﻌﯽ ﮐﻪ ﺑﺨﻮﺍﯼ ﺑﺨﻮﺍﺑﯽ ... ﺣﺲ ﻣﯿﮑﻨﯽ ﯾﻪ ﻏﻢ ﺳﻨﮕﯿﻦ ﺭﻭ ﺩﻟﺘﻪ
ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﺑﯿﺶ ﺍﺯ ﺣﺪ ﺗﻮﺭﻭ ﺁﺯﺍﺭ ﻣﯿﺪﻩ ﺩﺭ ﺣﺪﯼ ﮐﻪ ﺯﺑﻮﻧﺘﻮ ﻣﯿﺒﻨﺪﻩ
ﺍﺷﮑﺘﻮ ﺑﻨﺪ ﻣﯿﺎﺭﻩ ﻓﻘﻂ ﻫﻤﺪﻣﺖ ﻣﯿﺸﻪ ﯾﻪ ﺟﻔﺖ ﻫﺪﻓﻮﻥ
ﺗﻤﺎﻡ ﮔﺬﺷﺘﺘﻮ ﺑﻪ ﯾﺎﺩ ﻣﯿﺎﺭﯼ ﺩﻝ ﺗﻨﮓ ﺭﻭﺯﺍﯼ ﺧﻮﺑﺖ ﻣﯿﺸﯽ ،
ﺣﺘﯽ ﺩﻟﺖ ﺗﻨﮓ ﻣﯿﺸﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﺭﻭﺯﻫﺎﯼ ﺑﺪﺕ ﮐﻪ ﺍﮔﺮﭼﻪ ﺑﺪ ﺑﻮﺩ ،
ﻭﻟﯽ "ﺍﻭﻥ " ﺑﻮﺩ ... ﺩﻝ ﺗﻨﮓ ِ
ﺩﻝ ﺗﻨﮓ ﯾﻪ ﮔﻮﺷﻪ ﻣﯿﺸﯿﻨﯽ ... ﺳﺮ ﺧﻮﺩﺗﻮ ﺑﻪ ﮐﺎﺭﻫﺎﯼ ﺑﯿﻬﻮﺩﻩ ﮔﺮﻡ ﻣﯿﮑﻨﯽ ... ﺍﻣﺎ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﯾﮑﯽ ﺗﻮﯼ ﮔﻮﺷﺖ ﻣﯿﺨﻮﻧﻪ " ﻧﻤﯿﺪﻭﻧﻢ ﭼﺮﺍ ﯾﮏ ﺷﺐ ﻓﺮﺍﻣﻮﺷﯽ ﻧﻤﯿﮕﯿﺮﻡ" ... ﺩﻟﺖ ﻣﯿﺨﻮﺍﺩ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯽ ، ﺍﻣﺎ ﭘﺎﺕ ﻣﯿﻠﺮﺯﻩ ﻣﯿﺘﺮﺳﯽ ﺍﺯ ﻧﺰﺩﯾﮏ ﺷﺪﻥ ﺑﻪ ﮐﺴﯽ ... ﺍﺯ ﯾﻪ ﺷﮑﺴﺖ ﺑﺪﺗﺮ ﻣﯿﺘﺮﺳﯽ ﺩﻟﺖ ﻣﯿﺨﻮﺍﺩ ﻋﺎﺷﻖ ﺷﯽ ﺍﻣﺎ ... ﻫﻤﯿﺸﻪ ﭘﺎﯾﺎﻥ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻫﺎﯼ ﺗﻮ ﯾﮏ ﺍﻣﺎ ... ﻭ ﺳﻪ ﻧﻘﻄﻪ ﭼﯿﻦ ... ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﻧﻘﻄﻪ ﭼﯿﻦ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﻮ ﭘﺮ ﺍﺯ ﺣﺮﻓﺎﺋﯽ ﻫﺴﺖ ﮐﻪ ﻧﻪ ﻣﯿﺘﻮﻧﯽ ﺑﻪ ﮐﺴﯽ ﺑﮕﯽ ﻧﻪ ﻣﯿﺘﻮﻧﯽ ﺗﻮ ﺩﻟﺖ ﻧﮕﻪ ﺩﺍﺭﯼ ... ﺍﻣﺎ ﺗﻮ ﺩﻟﺖ ﻣﯿﻤﻮﻧﻪ ُ ﻣﯿﺸﻪ ﺣﺎﻝ ﺑﺪ ﻫﺮ ﺷﺒﺖ ... ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺧﻮﺩﺗﻢ ﻧﻤﯿﺪﻭﻧﯽ ﺍﻻﻥ ﭼﯽ ﺣﺎﻟﺘﻮ ﺧﻮﺏ ﻣﯿﮑﻨﻪ ... ﺍﺻﻼ ﺑﺎﯾﺪ ﭼﯿﮑﺎﺭ ﮐﻨﯽ ، ﺍﺯ ﻫﻤﻪ ﺑﯿﺰﺍﺭ ﻣﯿﺸﯽ ... ﺩﯾﮕﻪ ﭘﺎﯼ ﺭﻓﺘﻦ ﺑﻪ ﮐﻮﭼﻪ ﺭﻭ ﻧﺪﺍﺭﯼ ﺩﯾﮕﻪ ﻃﺎﻗﺖ ﻧﺪﺍﺭﯼ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﻗﺪﻡ ﺑﺰﻧﯽ ... ﺭﻭﺯ ﺑﻪ ﺭﻭﺯ ﻏﺮﻕ ﺗﺮ ﻣﯿﺸﯽ ﺗﻮﯼ ﺭﺍﻫﯽ ﮐﻪ ﺑﯿﺮﺍﻫﻪ ﺍﯼ ﺑﯿﺶ ﻧﯿﺴﺖ ...