ماه من!

ماه من!

ازخیالم که میگذری
خواستنت
چون پاره ابری کوچک
دردلم چکه میکند
وعاشقانه ای
ازپنجره دستانم
به نجوای باران سرک می‌کشد
دستانم رادایره واردوردلت حلقه میکنم

عزیزدلم!

مبادافکرکنی داستان اسارت ست
این حکایت را به"زیاد خواستنت" تعبیرکن