ﺭﻓﺘﻢ ﺯﯾﺮ ﺧﺎﮎ ﻭ ﺁﺏ ﮔﻞ ﺁﻟﻮﺩ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺭﺳﯿﺪ

ﺭﻓﺘﻢ ﺯﯾﺮ ﺧﺎﮎ ﻭ ﺁﺏ ﮔﻞ ﺁﻟﻮﺩ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺭﺳﯿﺪ
ﺭﯾﺸﻪ ﮐﺮﺩﻡ ﻭ ﻫﻤﻪ ﺑﺮﮔﻬﺎﯾﻢ ﺧﺸﮑﯿﺪ
ﻭ ﺍﯾﻦ ﺁﺧﺮﯾﻦ ﻏﺮﻭﺏ ﻣﻦ ﺑﻮﺩ
ﺑﺮﺍﯼ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺻﺪﻫﺎ ﺑﺎﺭ ﻃﻠﻮﻉ ﮐﺮﺩﻡ
ﻭ ﺁﺧﺮﯾﻦ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻗﻠﺒﻢ ﻧﺸﺴﺖ ، ﺑﺪﺟﻮﺭ ﺩﻟﻢ ﺭﺍ ﺷﮑﺴﺖ …
ﻭ ﺁﺧﺮﯾﻦ ﺑﻮﺳﻪ ﺍﯼ ﮐﻪ ﺑﺮ ﺭﻭﯼ ﻟﺒﺎﻧﻢ ﻧﺸﺴﺖ ، ﺍﺣﺴﺎﺱ ﮐﺮﺩﻡ ﺗﻨﻬﺎ
ﻫﻮﺱ ﺍﺳﺖ !
ﻭ ﺍﯾﻦ ﺍﻭﻟﯿﻦ ﺍﺷﺘﺒﺎﻩ ﺑﻮﺩ ، ﮐﻪ ﺑﯽ ﺧﯿﺎﻝ ﺗﻮ ﻧﺸﺪﻡ ، ﺑﺎﺯ ﻫﻢ ﺍﺯ
ﺍﻟﺘﻤﺎﺱ ﻫﺎ ﻭ ﺑﯽ ﻗﺮﺍﺭﯾﻬﺎ ﺧﺴﺘﻪ ﻧﺸﺪﻡ
ﻭ ﺍﯾﻦ ﺍﻭﻟﯿﻦ ﮔﻨﺎﻩ ﻣﻦ ﺑﻮﺩ ، ﮐﻪ ﺻﺪﻫﺎ ﺑﺎﺭ ﺑﻪ ﺁﻏﻮﺵ ﺗﻮﯾﯽ ﺁﻣﺪﻡ
ﮐﻪ ﻓﮑﺮ ﻣﯿﮑﺮﺩﻡ ﭘﺮ ﺍﺯ ﻋﺸﻖ ﺍﺳﺖ
ﭘﯿﺶ ﺧﻮﺩ ﻣﯿﮕﻔﺘﻢ ﺗﻮ ﺯﻻﻟﯽ ﻣﺜﻞ ﺁﺏ ، ﻫﺮ ﭼﻪ ﻏﻢ ﺍﺳﺖ ﺑﺎ ﺗﻮ
ﻣﯿﺮﻭﺩ ﺯﯾﺮ ﺧﺎﮎ
ﺭﻓﺘﻢ ﺯﯾﺮ ﺧﺎﮎ ﻭ ﺁﺏ ﮔﻞ ﺁﻟﻮﺩ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺭﺳﯿﺪ ، ﺭﯾﺸﻪ ﮐﺮﺩﻡ ﻭ ﻫﻤﻪ
ﺑﺮﮔﻬﺎﯾﻢ ﺧﺸﮑﯿﺪ !
ﻭ ﺍﯾﻦ ﺁﺧﺮﯾﻦ ﻏﺮﻭﺏ ﻣﻦ ﺑﻮﺩ ﺑﺮﺍﯼ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺻﺪﻫﺎ ﺑﺎﺭ ﻃﻠﻮﻉ
ﮐﺮﺩﻡ !
ﻭ ﺁﺧﺮﯾﻦ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻗﻠﺒﻢ ﻧﺸﺴﺖ ، ﺩﺭﻫﺎﯼ ﺍﻣﯿﺪ ﺭﺍ ﺑﺮ ﺭﻭﯾﻢ
ﺑﺴﺖ، ﺷﺪﻡ ﺍﺳﯿﺮﯼ ﺩﺭ ﻗﻔﺲ ،ﮐﻪ ﺣﺘﯽ ﺭﻧﮓ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺭﺍ ﻫﻢ ﻧﻤﯿﺒﯿﻨﺪ
،
ﮐﻪ ﺣﺘﯽ ﻧﻤﯿﺘﻮﺍﻧﺪ ﺩﺳﺘﺎﻥ ﺍﺳﯿﺮﯼ ﻣﺜﻞ ﺧﻮﺩﺵ ﺭﺍ ﺑﮕﯿﺮﺩ ، ﯾﺎ
ﺍﺷﮑﯽ ﺭﺍ ﺑﺮ ﭼﺸﻤﺎﻥ ﮐﺴﯽ ﺑﺒﯿﻨﺪ
ﺗﺎ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﺧﯿﺎﻝ ﮐﻪ ﻣﺜﻞ ﺍﻭ ﺩﻟﺸﮑﺴﺘﻪ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺩﻧﯿﺎ ﺍﺳﺖ ﺑﻪ ﺯﻧﺪﮔﯽ
ﺍﻣﯿﺪﻭﺍﺭ ﺷﻮﺩ ..
ﻭ ﺍﻭﻟﯿﻦ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻗﻠﺒﻢ ﻧﺸﺴﺖ ، ﻣﺜﻞ ﻫﻤﺎﻥ ﺁﺧﺮﯾﻦ ﮐﺴﯽ ﺑﻮﺩ
ﮐﻪ ﻗﻠﺒﻢ ﺭﺍ ﺷﮑﺴﺖ ، ﻭ ﺍﯾﻨﮕﻮﻧﻪ ﻫﺮ ﮐﻪ ﺁﻣﺪ ﺑﻪ ﻗﻠﺒﻢ ﻣﺜﻞ ﺗﻮ ﺑﻮﺩ
،
ﻫﻤﻪ ﺣﺮﻓﻬﺎﯾﺶ ، ﺣﺮﻑ ﺗﻮ ﺑﻮﺩ ، ﻧﮕﺎﻫﺶ ﺑﻪ ﺭﻧﮓ ﭼﺸﻤﺎﻥ ﺗﻮ ﺑﻮﺩ
، ﮔﺮﻣﺎﯼ ﺗﻨﺶ ﺑﻪ ﮔﺮﻣﯽ ﻫﻮﺱ ﺑﻮﺩ !
ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺩﻭ ﺭﻭﺯ ﺩﻧﯿﺎ ﺭﻧﮓ ﻋﺸﻖ ﺭﺍ ﻧﺪﯾﺪﻡ ، ﻫﺮ ﭼﻪ ﺑﯽ ﻭﻓﺎﯾﯽ ﺩﯾﺪﻡ
ﻃﻌﻢ ﻭﻓﺎ ﺭﺍ ﻧﭽﺸﯿﺪﻡ ، ﺑﺎﺭﻫﺎ ﺷﮑﺴﺘﻢ ﻭ ﺍﻓﺘﺎﺩﻡ ﺑﺮ ﺯﻣﯿﻦ ،
ﺍﻣﺎ ﺑﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﺣﺎﻝ ﺧﺮﺍﺑﻢ ﺳﯿﻨﻪ ﺧﯿﺰ ﺭﺍﻩ ﺧﻮﺩﻡ ﺭﺍ ﻣﯿﺮﻓﺘﻢ ﻭ ﮐﺴﯽ
ﻧﯿﺎﻣﺪ ﺩﺳﺘﺎﻧﻢ ﺭﺍ ﺑﮕﯿﺮﺩ ﻣﺮﺍ ﺍﺯ ﺯﻣﯿﻦ ﺑﻠﻨﺪ ﮐﻨﺪ!
ﻭ ﺁﺧﺮﯾﻦ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻗﻠﺒﻢ ﻧﺸﺴﺖ ، ﺗﻮ ﺑﻮﺩﯼ ﻭ ﺭﻓﺘﯽ ﻭ ﺑﺎﺯ ﻫﻢ
ﺩﻟﻢ ﺷﮑﺴﺖ ، ﺍﯾﻨﺒﺎﺭ ﻧﻪ ﺍﺯ ﻏﻢ ﺭﻓﺘﻦ ﺗﻮ ، ﺑﺎﺯ ﻫﻢ ﺍﺯ ﻏﻢ ﺷﮑﺴﺘﻦ
ﯾﮑﯽ ﻣﺜﻞ ﺗﻮ .…