سناریو توکیو ریونجرز

اگه فکر کنه بهش خی•انت کردی ولی اشتباه کرده
#ران_هایتانی
پارت دو
(یه نکته ریز: من اینجا به یه شغل و دفتر اشاره میکنم. و شما همون شغل مورد علاقتونو در نظر بگیرین، هرچی دوست دارین.)
ران همه توکیو رو وجب به وجب دنبال ا.ت گشت. میدونست لیاقت بخشش ا.ت رو نداره. ولی میدونه دخترش الان خیلی ناراحته. حداقل اجازه بده دخترش هرچی عصبانیت و ناراحتی داره رو سر ران خالی کنه، نه قلب عزیزش، نه مغز عزیزش، نه تن عزیزش. نمیتونه این اجازه رو بده. تا اینکه چیزی یادش اومد. ا.ت یک خونه جنگلی خارج از توکیو داشت که خیلی دوستش داشت. گاهی به اونجا میرفت تا شغلش رو اونجا ادامه بده. پس به اونجا رفت. فکر میکرد چون ظهره ا.ت سر کاره. پس اول به شهر رفت. از مردم راجب ا.ت پرسید. چون شهر کوچیک بود و همه هم رو میشناختن، همه ا.ت رو هم میشناختن. پس از همه راجب ا.ت پرسید. و به یک دفتر رسید. ولی در اونجا قفل بود. پس به خونه ا.ت رفت.
مکث طولانی ای کرد و بعد زنگ زد.ا.ت چند لحظه بعد در رو باز کرد ولی نگاه نکرد کی پشت دره. فکر میکرد دوستشه. یک لبخند غیر واقعی و کوچیک، برعکس همیشه که یه لبخند بزرگ و درخشان داشت روی لبش بود.
در حالی که خم میشد تا یک جفت دمپایی خونگی جلوی پای ران بزاره حرف زد.
ا.ت: خوب شد که اومدی. تنهایی اینجا داشت دیوونم میکرد. بیا مثل قبل از ازدواج من، شبو مست کنیم.
اما وقتی سرش رو بالا اوورد و ران رو دید خشکش زد. اما خیلی سریع تعجبش تبدیل به ترس شد و ناخوداگاه یک قدم عقب رفت اما بعد فورا در رو بست و اشکاش دوباره پایین اومد.
اما ران پاش رو لای در گذاشت اما سعی نکرد در رو باز کنه تا ا.ت بیشتر نترسه. حتی با اینکه ا.ت به پشت در چسبیده بود و در رو فشار میداد و پاش رو به درد می اورد. دستای ا.ت مثل یک برگ توی باد میلرزید.
ران شروع به حرف زدن کرد
ران: ا.ت دورت بگردم. میشه حرف بزنیم؟ میدونم لیاقت بخششت رو ندارم. میدونم کارم خیلی اشتباه بود. میدونم گند زدم. خیلی بدم گند زدم میدونم. ولی حداقل سر من خالی کن. بزن تو گوشم. یه میله بر دار و کل استخونامو بش•کن. ولی دوباره سی•گار نکش. شبو م•ست نکن. اورثینک نکن. به خو•دت اسیب نزن. دوباره که توی حموم دستاتو زخ•م نکردی. کردی؟
ا.ت مکثی کرد و بعد حرف زد.
صداش از گریه و بغض گرفته بود: نمیخوام ببینمت. برو از اینجا. دیگه حتی نمیخوام صداتو بشنوم. کل بدنم هنوز درد میکنه. با چه رویی اومدی اینجا؟ نکنه باید از ژاپن برم تا دست از سرم برداری؟ها؟
ران: فقط میخوام هر بلایی دلت میخواد سرم بیاری. تلافی همه کارایی که کردمو سرم در بیار.
اما با حرف ا.ت قلبش بیشتر شکست: حق با داداشم بود. نباید به هیچ مردی اعتماد میکردم. همتون مثل همید. توام مثل ناپدریمی. چیشد ها؟ اون عکس عکس منو برادرم بود. و تو به جای اینکه بزاری حرف بزنم حرفای اون ه•ر°زه رو باور کردی.
ران یکم در رو هل داد ولی ا.ت محکمتر گرفت.
ا.ت:نیا داخل!
ران اهی کشید: حداقل بیا بهم سیلی بزن. هر کار میخوای بکن. ولی اینجوری نکن. به جای من خودتو عذاب نده.
ا.ت بالاخره در رو باز ‌کرد.
ران وقتی ا.ت رو دید از قبل بیشتر شکست. زیر چشمای ا.ت سیاه بود و رنگش پریده بود. و این اصلا نشونه خوبی نبود.
ناگهان ا.ت داد زد: حالا که جای من اون هر°زه زی°ر خو°اب•و باور کردی گمشو پیش همون! نمیخوام ببینمت!
اما ران همونجا وایساد.
ا.ت دوباره داد زد: چرا وایسادی؟! گم•شو برو دیگه!
اما ران هنوزم وایساده بود. میخواست ا.ت کل خشمش رو سر خودش خالی کنه.
پس حرف زد: نمیرم. تا زمانی که کل خشمت رو جای خودت سر من خالی نکنی نمیرم.
و ا.ت بهش س•یلی زد.
ا.ت: توی لعنتی وقتی اون حرو°مزا•ده کتکم میزد زخمامو میبستی و میب°°وسیدی. حالا خودت همون زخما رو رو تنم کاشتی؟؟ کل بدنم ک•بوده. دیدی توام چیزی بیشتر از اون نیستی؟! دیدی بهت گقتم توهم یه روز مثل اون میشی؟! دیدی توام یه هر°°زه رو به من ترجیح دادی؟!
بعد یه مکث طولانی کرد
ا.ت:کل عشق و محبتات توی این سال ها فقط بازی بود. نه؟ فقط میخواستی به خودت وابستم کنی تا این بلا رو سرم بیاری.
اینبار ا.ت اروم شد. دیگه داد نمیزد. ولی اشک و شکستگی چشماش از هزار تا طوفان جیز بدتر بود.
اینبار ران حرف زد: ا.ت اینطور نیست. همه عشقم بهت واقعی بود. فقط فکر اینکه بهم خیانت کرده باشی کل استخونامو میشکست. نمیتونستم تحملش کنم. خیلی عصبی شدم. و اشتباه کردم و اجازه ندادم حرف بزنی. من متاسفم ا.ت. میدونم لیاقت بخششتو ندارم. ولی حداقلش میخوام بدونی. من خیلی متاسفم. خیلی پشیمونم. کاش دستم میشکست و اینکارو نمیکردم. کاش زمان به عقب بر میگشت و درستش میکردم.....کاش میمردم و اینکارو نمیکردم.