ماه شعبان رسد و ماه رجب در گذر است/دل من با همه ی آینه ها

ماه شعبان رسد و ماه رجب در گذر است/دل من با همه ی آینه ها همسفر است/ می رود ماه رجب ، ماه دعا ، ماه خدا/می رسد ماه امیدی که امید سحر است/ماه شعبان که درخشنده تربن ماه خداست/ماه شعبان که تجلی گر شمس و قمر است/سومین روز ازین ماه درخشد خورشید/چارمین روز ازآن جلوه ی/ماه دگر است/پنجمین روزازین ماه برون گردد مهر/آن که گنجینه ی حق را نفسش سیم و زر است/یازده روز چو بگذشت ازین ماه عزیز/پرده از رخ فکند آنکه رخش چون گهر است/چون رسد نیمه ی ماه ، آینه ای می تابد/که ز هر آینه این آینه رخشنده تر است/ماه شعبان شکرستان ولایت همه دم/لیک شیرینی این ماه ازین نیشکر است/