خطاهایی را بخشیده ام که تقریبا نابخشودنی بودند...

خطاهایی را بخشیده ام که تقریبا نابخشودنی بودند...
تلاش کردم تا جایگزینی برای افراد غیرقابل جایگزین پیدا کنم ،و افراد فراموش نشدنی را فراموش کنم...
به دست افرادی که انتظارش نمی رفت دچار یاس شدم ،ولی افرادی را هم ناامید کردم ...
کسی را در آغوش کشیدم تا پناهش باشم . موقعی که نباید ، خندیدم ...
دوستانی ابدی برای خویش ساختم .دوست داشتم و دوست داشته شدم ولی گاهی اوقات هم پس زده شدم...
دوست داشته شدم و بلد نبودم دوست داشته باشم...
فریاد کشیدم و از این همه خوشی بالا و پایین پریدم .با عشق زیستم و وعده هایی ابدی دادم ،ولی بارها قلبم شکست...

(چارلی چاپلین)