اشاره به این حقیقت است که در حالت خواب، تعلقاتِ حواسِ ماد

اشاره به این حقیقت است که در حالت خواب، تعلقاتِ حواسِ مادی و دنیوی از روح انسان کم می‌شود، به همین دلیل دریافت الهامات و عکس‌های عالم بالا برای افراد بیشتری رخ می‌دهد (مانند دیدن رویاهای صادقه). اما در حالت بیداری، به دلیل اشتغالات روزمره و سرگرمیِ ذهن به مادیات، کمتر کسی می‌تواند این انوار را در قلب خود مشاهده کند و دریافت آن نیازمند تهذیب نفس و بیداریِ معنوی است.

بی ارتباط با عقیده و علم: این ظهور و بروزِ قدرتِ تأثیرگذاری، مختص گروه خاصی (مسلمان، کافر، دانا یا نادان) نیست.

شرط ظهور: فرد باید به یک «بدل ساده و بی‌نقش» تبدیل شود؛ یعنی غرور، خودنمایی و منیت را کنار بگذارد تا استعدادها یا افکارش در جهان جاری شوند.

فراگیری در تمام انسان‌ها: این ویژگی هم در انسان‌های کامل دیده می‌شود و هم در انسان‌های ناقص؛ هم در افراد نیکوکار و هم در افراد بدکار وجود دارد.

دو پیامد متضاد بر اساس نیت و ذات فرد:

اگر در فرد نیکوکار (خیّر) ظاهر شود: خیر و برکت او چند برابر شده و افراد بسیار زیادی از طریق او سود می‌برند.

اگر در فرد بدکار (شریر) ظاهر شود: شر و فساد او افزایش یافته و افراد بسیار زیادی به واسطه او زیان می‌بینند.