علی اکبر شهنازی

علی اکبر شهنازی
زمان عکس : 1332
   به سال 1276 شمسی در تهران خیابان ایران کوچه نصیر حضور ، در خانواده یی هنرمند دیده به جهان گشود . و چون روز عید قربان به دنیا آمده بود به او حاجی علی یا حاجی مطلق می گفتند . پدر بزرگش علی اکبر فراهانی یکی از نوازندگان بنام و استاد دوران ناصری بود و کنت دو گو بینوی فرانسوی که در زمان حیات آقا علی اکبر فراهانی در تهران می زیست می نویسد : «در میان طبقات متوسط معروفترین نوازندگان تار ، علی اکبر است که خیلی خوب تار می زند و من دیده ام اروپاییانی که هیچ به موسیقی مشرق زمین توجه نداشته اند در موقع شنیدن ساز او دچار تاثر شده اند » .
 پدرش آقا حسینقلی معروف به جناب میرزا ، یکی از اساتید زبردست تار ، عمویش آقا میرزا عبدالله ، پدر موسیقی سنتی ایران که ردیف موسیقی ایرانی را در هفت دستگاه : « شور ، ماهور ، چهارگاه ، همایون ، نوا و راست پنجگاه »، تنظیم کرد و به شاگردان خود آموخت که میراثی گرانبها است برای ما . پسر عمویش استاد احمد عبادی ، استاد سه تار و دو برادر کوچکتر از او محمد حسن خان و عبدالحسین شهنازی نوازنده تار ، همسران دو خواهرش باقرخان نوازنده کمانچه و رضا خان نوازنده تار و عده یی دیگر از افراد این خانواده که در موسیقی سنتی و اصیل ایرانی شهرت دارند می باشند . علی اکبر شهنازی در میان خانواده هنرمند خود ، از سن پنج سالگی زیر نظر پدر هنرمندش آقا حسینقلی مشغول نواختن تار شد و مدت شش سال ردیفها را از پدرش آموخت و با استعداد زیادی که در این خانواده ارثی بود توانست در مدت کوتاهی از نوازندگان خوب گردد به طوری که از سن 14 سالگی کلاس موسیقی پدرش را به تنهایی اداره می کرد و درسها و ردیفهایی را که از پدر آموخته بود به شاگردان تعلیم می داد . پس از فوت پدر ، علی اکبر غالبا با عموی خود میرزا عبدالله دو به دو و ساعتی را تار می زدند اما بعدها که آقا میرزا عبدالله به رحمت ایزدی پیوست او شاگردان کلاسهای پدر و عموی خود را به تنهایی تحت تعلیم قرار داد و به راستی هم به شایستگی توانست جانشین پدر و عموی خود گردد ، به طوری که از شاگردان قدیمی او می توان از : میرزا حسن خان مشار ، میرزا عیسی خان خاتم ، باصرالدوله ، منتظم الحکماء و حاج محمد آقا . و از جدیدی ها : حمید وفا ، لطفی ، دلنوازی ، فرهنگ شریف و ناصرآذر نام برد . استاد علی اکبر شهنازی نغمات و آهنگهای فراوانی ساخت که از جمله بهترین پیش در آمدها محسوب می شد . از جمله : پیش در آمدها « شور » ی است به وزن 4/2 در ( لا ) که بسیار زیبا است ، ولی چون نوار و صفحه در آن زمان در ایران موجود نبود از بین رفت .
 
ادامه دارد.....