گروهکی جنایت‌کارتر از داعش

گروهکی جنایت‌کارتر از داعش
نام «کومله» را باید مترادف با «داعش» دانست؛ گروهکی تجزیه‌طلب و ضدایرانی که اعضایش در آدم‌کشی و جنایتکاری چیزی کمتر از داعشی‌ها نداشته و ندارند. اعضای این گروهک در مقطعی بویژه در دهه ۶۰ وحشیانه‌ترین جنایات را علیه مردم شمالغرب کشور مرتکب می‌شدند؛ از سربریدن تا شمع آجین کردن و سوزاندن.

کومله؛ بازیگر یک توطئه آمریکایی
با پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی و فروپاشی رژیم ستمشاهی، آمریکا و اذناب منطقه‌ای‌اش از طرق مختلف برای ضربه زدن به مردم و انقلاب ایران اقدام کردند. یکی از توطئه‌های دشمنان برای ضربه وارد آوردن به انقلاب اسلامی، توطئه تجزیه کردستان ایران با پر و بال دادن به گروهکی تروریستی و تجزیه طلب به نام «کومله» بود.

ماموریت ویژه اشرار و عناصر تروریستی کومله از همان ابتدای تاسیس، قتل عام مردم انقلابی کردستان با هدف ضربه زدن به نظام جمهوری اسلامی بود. این ماموریت بنا بر اسناد متقن و غیرقابل خدشه، مستقیما از جانب آمریکایی‌ها و صهیونیست‌ها برای عناصر تروریستی کومله تعریف شده بود.

به شهادت رساندن ۲۵ پاسدار کُرد توسط کومله
یکی از جنایت‌های کومله، فاجعه ۲۳ تیر ۱۳۵۸ و کشتار وحشیانه پاسداران بومی در مریوان است که گروهک کومله و چریک‌های فدایی خلق عاملان این جنایت بودند. در این جنایت ۲۵ پاسدار کُرد از جمله شهیدان «طرطوسی»، «دارا کهنه پوشی»، «محمدصالح رشیدی»، «حسین پیرخزرانی»، «حسین حیدری»، «رشید نادری»، «اقبال خضری»، «محمود ناهیدی»، «سید محمد کهنه‌پوشی» به شهادت رسیدند.

جنایات سبعانه کومله به روایت شهید چمران🔞 🔞 🔞 🔞
شهید مصطفی چمران به عنوان یکی از اعضای هیئت اعزامی به مریوان، واقعه ۲۳ تیرماه را این چنین توصیف کرده است: در شهر مریوان ۲۵ پاسدار کرد محلی زندگی می‌کردند که اهل مریوان بودند و در مریوان خانه داشتند و تنها گناه آن‌ها این بود که به انقلاب اسلامی ایران معتقد بودند و نمی‌خواستند از احزاب چپ متابعت کنند. در تاریخ ۲۳ تیرماه ۵۸ صد‌ها نفر از مسلحین احزاب چپ وارد مریوان شدند و پاسداران را محاصره کردند و نیمی از آن‌ها را کشتند و بقیه را مجروح کردند. یکی از مجروحان پاسدار را با موزائیک سر بریده بودند و پیکر او را روی سنگفرش‌ها و اطاق‌ها کشیده بودند و نواری پهن از خون او همه جا را گلگون کرده بود؛ آن‌ها دهان پاسداران را با نارنجک منفجر کرده و ریش‌های آن‌ها را سوزانده بودند.


 کتاب روزشمار وقایع تروریستی ایران آمده است: در تاریخ ۲۹ اردیبهشت ۱۳۵۹ در سنندج، سرباز ی بر اثر انفجار مینِ عناصر ضدانقلاب به شهادت رسید.   همچنین عناصر گروهک کومله ۳ برادر ۲۷ و ۲۲ و ۱۷ساله را به‌جرم انقلابی‌بودن و عضویت در کتابخانۀ مسجدجامع و نیز شرکت در مکتب قرآن و تدریس کلام‌الله، دستگیر کردند و بنا بر اظهار شاهدان محلی، آنان را پس از شکنجۀ فراوان به‌شکل فجیعی در بلندی‌های سنگ‌سیاه در مجاورت دیوارۀ شرقی شهر اعدام کردند.   عناصر کومله بدن‌های این شهدا را مُثله کرده و پوست کنده بودند.

در حملۀ کومله‌ها به خانۀ این شهدا برای دستگیری آن‌ها، پدر این شهدا به‌ضرب گلولۀ عناصر ضدانقلاب مجروح شد. چند روز پس از این واقعه، در بالای سیاه‌کوه حدود ۳۰ تا۴۰ جنازه مشاهده شد که به‌خاطر تابش آفتاب، بدن آن‌ها باد کرده و بو گرفته بود و جنازۀ ۳ برادر نیز در میان آن‌ها بود که مادرشان آن‌ها را شناسایی کرد. تمام این جنازه‌ها مثله و گوش و دماغِ همه بریده و پوست صورتشان کنده شده بود.

 


کومله از لحاظ اقتصادی و مالی در وضعیت بدی قرار دارد و برای جبران این وضعیت، تن به هر کاری می زند.به عنوان نمونه عده ای از دختران که یکی از آنان من باشم به درخواست کومله می بایستی تن به کار تن فروشی می دادیم تا شاید کمی از مشکلات مالی شان حل شود.که در همین راستا در شهر سلیمانیه (کردستان عراق) از طریق هتلها بر خلاف میل اغلب ما تن به این کار دادیم. و به مدت شش ماه ادامه داشت تا اینکه از طریق نیروهای امنیتی سلیمانیه کشف و بازداشت شدیم .و بعد از سه ماه زندانی علاوه براینکه آزاد شدیم از طریق کومله راهی شهر اربیل شدیم. و در آنجا از طریق آرام مدرسی، که مسؤل کمیته اربیل کومله بود با یک سری زنان تن فروش که همه شان عضو کومله هستند آشنا شدیم که در هتلهای مدرن اربیل کار میکردند. و اکنون این زنان بنا به قولی که کومله به آنان داده که به محض اینکه بحران مالی کومله بهبود یابد آنانرا به خارج میفرستد (البته همه اینها خالی بندی است). و این است حقوق زن از دید کومله.