عمالکم اعمالکمپیامبر اکرم ص

عُمّالُکم اَعمالُکم(پیامبر اکرم ص)
کارگزارانتان نتیجه ی اعمالتان است

قیمت ها لحظه ای در حال افزایش است و مکتبِ گران کن با سرعتِ هر چه تمام تر به جلو می رود!
مقاله ای چند وقت پیش می خواندم از تاریخچه مکتب نیاوران که چگونه بر اقتصاد کشور حاکم شده اند و خیلی تمیز و برنامه ریزی شده جلو میروند فهمیدم چقدر ما عقبیم و در این چهل سال چه اولویت ها که وانهاده ایم تا آنها هر کار که دلشان میخواهند بکنند!
می دانم خیلی ها حوصله ی مطالعه هم ندارند که بنشینند و بفهمند که حتی انقلاب اسلامی با چه ابَر مساله هایی مواجه است و راه حل های آن چیست اما از بابِ وظیفه می پردازم به اینکه جبهه حزب الله همتش و انرژی اش را باید روی چه چیزی صَرف کند؟
🔺چند روز پیش در یادداشتی نوشتم که دولت سازی مقدم بر خود سازی ست عده ای از این کلامِ من برداشتِ اشتباه کرده اند که تربیت مهم تر است و هر دو باید باشد و امثال ذلک...
لازم می دانم توضیحی مختصر بدهم:

🔸در آن روایت امیر المومنین(ع) میفرماید: صلاح(تربیت) جامعه(همه شمول و همه گیر) فقط و فقط زمانی حاصل می شود که دولت،اسلامی شده باشد.
توضیح اینکه:بدونِ دولت اسلامی جامعه ی به صلاح رسیده و مقدس محال است اتفاق بیفتد.
یک وقت هست شما یک افرادی را می خواهی تربیت کنی خب با حکمت و موعظه حسنه به راهشان می آوری اما یک وقت هست شما می خواهی همه ی جامعه را تربیت کنی و همه دین دار شوند آن وقت فرمول ها متفاوت می شود.
برای اینکه جامعه را مقدس کنی باید اول دولتت را بسازی و مقدس کنی وگرنه به جز این با راه های دیگر هرگز نمی شود.

🔹حال در این دو گانه می مانیم که اگر بخواهیم جامعه را مقدس کنیم حتما باید از تونِل دولت سازی بگذریم یا می شود مستقیما با کارهای فرهنگی منهای دولت سازی ،جامعه را مقدس کنیم؟(دقتِ فراوان).
سوال را واضح تر می پرسم آیا با اعتکاف و اربعین و حلقات صالحین و درس اخلاق های گعده ای میشود جامعه را به صلاح رساند و جامعه را مقدس کرد؟
یا نه با استقامتِ بر حقوق اساسی است که جامعه مقدس می شود و به صلاح می رسد؟
استقامت بر حقوق اساسی یعنی چه؟
این استقامت بر حقوق اساسی همان استقامت بر آرمان ها و حقوق متقابل حاکم و والی است که تعبیر کردم به سیاست ورزی.
و از اینجاست که سیاست به همین معنایش (نه جناح بازی و...) مقدم می شود بر تربیت چون اساسا تا تو استقامت نورزی بر حقوق اساسی دولتی ساخته نمیشود و تا دولتی ساخته نشود تربیتی همه شمول محقق نمی شود.

تفصیل ها بسیار است اما با همین اجمال آیا الان اولویتِ ما برای رسیدن به جامعه اسلامی ایستادن سرِ حقوق اساسیِ ملت است یا پرداختن به تربیت های خصوصی و فردی و کارهای فرهنگیِ(لازم اما ناکافی )؟
من تصور می‌کنم الان جهتِ کارهای ما برعکس شده و به جای پرداختن به عدالت و اقتصاد و... قفل کرده ایم روی آن کارها که آخر خودشان مذهبی اند و لیزخوردنِ ما خواه ناخواه آخرش به همین سمت هست،آخرش ما هر پنجشنبه هیاتمان را می رویم آخرش اعتکافمان را داریم آخرش اگر اربعین نرویم همه مان دق میکنیم اما رفیقِ من آخرش همه همّتِ تو قرار است صرفِ همینها بشود و خیال میکنی ساختنِ جامعه ی اسلامی از همین ها می گذرد؟!
آنها در جامعه حتما لازم است باشند اما آیا اگر سرتاسر این جامعه را جشن نیمه شعبان بگیری و قرآن پیچش کنی و هر شب در آن هیات باشد آیا جامعه مقدس می شود؟
نخیر مقدس نمیشود جامعه زمانی مقدس می شود که عدالت گسترانیده شود و با عدالت است که تربیت و صلاح واقعی سرازیر میشود.
امیرالمؤمنین(ع) در روایت می فرماید:
بالعدل تصلح الرعیه.
یعنی دولت که اسلامی شد دو نتیجه دارد یکی عدالتِ اقتصادی و ثمره ی این عدالت هم می شود تربیتِ فرهنگی(دقت).
کار اصلی ات را دریاب تا دیر نشده!
ابتدای خطبه 216 امیرالمؤمنین (ع) میفرماید: اعظم ما افترض سبحانه....حق الوالی علی الرعیه و حق الرعیه علی الوالی...
مهم ترین واجبِ الهی پرداختن به حقوق متقابلِ حاکم و رعیت است.
یعنی از اربعین مهم تر از اعتکاف مهم تر پرداختن به همین حقوق متقابل است.
سوال دارم از جبهه حزب الله چه زمانی وقتِ پرداختن به مسائلی است که کارگزارانمان بوسیله آن اصلاح شوند؟
برآیند کارهای ما که در جهتِ صحیح نبودند شده است این کارگزاران.
سرگرم شده ایم به همین امور تا آنها هم با خیالِ راحت آرمان ها را دزدیدند...
اقتصاد و عدالت و .... برای آنها، معنویات هم برای ما!

✍محمدتقی بشاور ۱۴۰۴/۱۰/۸

@m_beshavar