ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺁﺧﺮ ِ ﻗﺼﻪ ﯾﮑﯽ ﺭﺍﻫﯽ ﺷﺪﻩ ﺭﻓﺘﻪ

ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺁﺧﺮ ِ ﻗﺼﻪ ﯾﮑﯽ ﺭﺍﻫﯽ ﺷﺪﻩ ﺭﻓﺘﻪ
ﯾﮑﯽ ﻣﺒﻬﻮﺗﻪ ﻭ ﯾﺎﺩ ﺭﻭﺯﺍﯼ ﺭﻓﺘﻪ ﻣﯽ ﺍﻓﺘﻪ
ﻧﻪ ﺍﻭﻧﮑﻪ ﻣﯿﺮﻩ ﻣﯿﺨﻮﺍﺩ ﻭ ﻧﻪ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﻣﻮﻧﺪﻩ ﻣﯿﺨﻨﺪﻩ
ﺷﺎﯾﺪ ﺍﯾﻨﺠﻮﺭﯼ ﻗﺴﻤﺖ ﺑﻮﺩ ﭼﯽ ﻣﯿﺸﻪ ﺑﯽ ﺗﻮ ﺁﯾﻨﺪﻩ ؟
ﭼﯽ ﻣﯿﺸﻪ ﺑﯽ ﺗﻮ ﺭﻭﺯﺍﯾﯽ ﮐﻪ ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﺍﺵ ﯾﻪ ﺩﻧﯿﺎ ﺑﻮﺩ
ﻧﻤﯿﺸﻪ ﺑﯽ ﺗﻮ ﺧﻨﺪﯾﺪ ﻭ ﻧﻤﯿﺸﻪ ﻓﮑﺮ ﻓﺮﺩﺍ ﺑﻮﺩ
ﺗﻤﻮﻡ ﻟﺤﻈﻪ ﻫﺎﻡ ﺁﻩ ِ ﺧﯿﺎﻝ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺑﻮﺩﻥ ﺷﺪ
ﭼﻪ ﺭﻭﺯﺍﯾﯽ ﮐﻪ ﭘﮋﻣﺮﺩ ﻭ ﭼﻪ ﺭﻭﯾﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﭘﺮﭘﺮ ﺷﺪ
ﯾﻪ ﻋﻤﺮ ِ ﺑﺎ ﺧﻮﺩﻡ ﺗﻨﻬﺎ ﻭﻟﯽ ﺳﺨﺖ ﻣﯿﺸﻪ ﻋﺎﺩﺕ ﮐﺮﺩ
ﻧﻤﯿﺸﻪ ﺭﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷﯽ ﺗﻮ ﻧﻤﯿﺸﻪ ﺍﯾﻨﻮ ﺑﺎﻭﺭ ﮐﺮﺩ
ﺧﯿﺎﺑﻮﻧﺎﯼ ﺗﺎﺭﯾﮏ ﻭ ﯾﻪ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﺑﯽ ﺧﻮﺩ ِ ﺷﺒﮕﺮﺩ
ﯾﻪ ﻣﺸﺖ ﺭﻭﯾﺎﯼ ﺗﻮ ﺧﺎﻟﯽ ﻫﻤﻪ ﺩﻟﺘﻨﮕﻦ ﺑﺮﮔﺮﺩ ...