ﺭﻭﺳﺮﻱ ﻭﺍ ﻣﻲﻛﻨﻲ، ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ ﻋﻴﻨﻚ ﻣﻲﺯﻧﺪ !

ﺭﻭﺳﺮﻱ ﻭﺍ ﻣﻲﻛﻨﻲ، ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ ﻋﻴﻨﻚ ﻣﻲﺯﻧﺪ !
ﺩﺳﺘﻪﮔﻞ ﻏﺶ ﻣﻲﻛﻨﺪ؛ ﭘﺮﻭﺍﻧﻪ ﭘﺸﺘﻚ ﻣﻲﺯﻧﺪ !
ﻛﻔﺶ ﺩﺭ ﻣﻲﺁﻭﺭﻱ، ﻗﺎﻟﻲ ﻋﻼﻣﺖ ﻣﻲﺩﻫﺪ
ﺟﺎﻣﻪ ﺍﺯ ﺗﻦ ﻣﻲﻛﻨﻲ، ﺁﻳﻴﻨﻪ ﭼﺸﻤﻚ ﻣﻲﺯﻧﺪ !
ﻫﺮ ﻛﺴﻲ ﺍﺯ ﻇﻦّ ﺧﻮﺩ، ﺩﺭ ﺧﺎﻧﻪ ﻳﺎﺭﺕ ﻣﻲﺷﻮﺩ
ﮔﺎﺯ ﺁﺗﺶ ﻣﻲﺧﻮﺭﺩ ! ﻳﺨﭽﺎﻝ ﺑﺮﻓﻚ ﻣﻲﺯﻧﺪ !
ﻣﻴﻮﻩﻫﺎ ﺑﺎ ﭘﺎﻱ ﺧﻮﺩ ﺗﺎ ﭘﻴﺶﺩﺳﺘﻲ ﻣﻲﺩﻭﻧﺪ
ﺁﻥ ﻃﺮﻑ ﻛﺘﺮﻱ ﺑﻪ ﭘﺎﻱ ﺧﻮﻳﺶ ﻓﻨﺪﻙ ﻣﻲﺯﻧﺪ !
ﺭﻭﺑﻪﺭﻭﻳﻢ ﻣﻲﻧﺸﻴﻨﻲ، ﺟﺸﻦ ﺑﺮﭘﺎ ﻣﻲﺷﻮﺩ
ﺻﻨﺪﻟﻲ ﺩﻑ ﻣﻲﻧﻮﺍﺯﺩ؛ ﻣﻴﺰ ﺗﻨﺒﻚ ﻣﻲﺯﻧﺪ !
ﺩﺭﺩ ﺩﻝﻫﺎ ﺍﺯ ﻟﺒﺖ ﺗﺎ ﮔﻮﺵِ ﻣﻦ ﺻﻒ ﻣﻲﻛﺸﻨﺪ
ﭘﻴﺶ ﺍﺯ ﺁﻥ، ﭼﺸﻤﺖ ﺑﻪ ﭼﺸﻢِ ﻣﻦ ﭘﻴﺎﻣﻚ ﻣﻲﺯﻧﺪ !
ﻋﺸﻖِ ﻣﻦ ! ﺍﻳﻦ ﺭﻭﺯﻫﺎ ﺑﺎ ﺍﻳﻨﻜﻪ ﺩﺭﮔﻴﺮِ ﺗﻮﺍﻡ
ﺑﺎﺯ ﻫﻢ ﻗﻠﺒﻢ ﺑﺮﺍﻱ ﻗﺒﻞﻫﺎ ﻟﻚ ﻣﻲﺯﻧﺪ !
ﺯﻧﺪﮔﻲ ﮔﺮﭼﻪ ﺑﺮﺍﻱ ﭘﺮ ﺯﺩﻥ ﻣﻲﺳﺎﺯﺩﺵ
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﻧﺦ ﺭﺍ ﺑﻪ ﭘﺎﻱ ﺑﺎﺩﺑﺎﺩﮎ ﻣﻲﺯﻧﺪ !
ﻋﺸﻖ ﮔﺎﻫﻲ ﺑﺎ ﭘﺮ ﻗﻮ ﺻﺨﺮﻩ ﺭﺍ ﻣﻲﭘﺮﻭﺭﺩ
ﮔﺎﻩ ﺳﻨﮕﻴﻦ ﻣﻲﺷﻮﺩ؛ ﭼﻜّﺶ ﺑﻪ ﻣﻴﺨﻚ ﻣﻲﺯﻧﺪ
ﺑﺎﺯ ﻫﻢ ﺑﺎ ﺑﻮﺳﻪﺍﻱ ﺭﺍﻩ ﺗﻮ ﺭﺍ ﻣﻲﺑﻨﺪﻡ ﻭ
ﺣﺮﻑ ﺁﺧﺮ ﺭﺍ ﻫﻤﻴﻦ ﻟﺐﻫﺎﻱ ﻛﻮﭼﻚ ﻣﻲﺯﻧﺪ