ﻋﻤﺮﯼ ﮔﺬﺷﺖ ﺍﻣﺎ ﺑﺎ ﭼﺸﻢ ﺍﺷﮏ ﺑﺎﺭﯼ

ﻋﻤﺮﯼ ﮔﺬﺷﺖ ﺍﻣﺎ ﺑﺎ ﭼﺸﻢ ﺍﺷﮏ ﺑﺎﺭﯼ
ﺁﯾﺎ ﺷﻮﺩ ﺑﺒﯿﻨﻢ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭﯼ
ﯾﺎ ﭼﻮﻥ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺩﺭ ﭘﯿﻠﻪ ﺍﻡ ﺑﻤﺎﻧﻢ
ﭘﺮﻭﺍﻧﻪ ﺍﻡ ﺑﻤﯿﺮﺩ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭﯼ
ﺭﻓﺘﻨﺪ ﻭ ﺩﺭ ﭘﯽ ﻫﻢ ﺁﻭﺍﺭ ﺁﺭﺯﻭ ﻫﺎ
ﺻﺪ ﺁﺭﺯﻭ ﺑﭙﻮﺳﺪ ﺩﺭ ﺧﯿﻞ ﺑﯽ ﺷﻤﺎﺭﯼ
ﺗﺮﺳﻢ ﺑﻠﻨﺪ ﮔﻮﯾﻢ ﻓﺮﯾﺎﺩ ﺁﺭﺯﻭ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺳﯿﻨﻪ ﺍﻡ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺳﻨﮕﯿﻦ ﭼﻮ ﮐﻮﻟﻪ ﺑﺎﺭﯼ