از جنس آدم‌هایی نباشید که به وقت غم و نیاز

از جنس آدم‌هایی نباشید که به وقت غم و نیاز
یا زمان تنهایی به سمت احساس اطرافیان‌شان می‌روند
و بعد ناخنک زدن به روح و روان‌شان،به کلی ناپدید می‌شوند! گویی که هیچ‌وقت نبوده‌اند!
این سرک کشیدن‌های گاه و بی گاه به خلوت آدم‌ها خراش‌های جبران‌ناپذیری به وجودشان می‌اندازد
هر از چندگاهی سرکی بکشید
و احوال دلشان را بپرسید نه از سر نیاز، بلکه از روی محبت...
باور کنید همین "هستم بیادت ها" معجزه می‌کند‌.
یادتان باشد که این آدم‌ها روزی عمرشان را برای حس و حال شما گذاشتند.