فَلَمَّا نَسُواْ  {هنگامی که فراموش کردند}

فَلَمَّا نَسُواْ  {هنگامی که فراموش کردند}
مَا ذُكِّرُواْ بِهِ {آنچه را كه بدان پند داده شده بودند}
فَتَحْنَا عَلَيْهِمْ أَبْوَابَ كُلِّ شَيْءٍ {بازکردیم بر آن ها درهای هرچیزی را}
حَتَّى إِذَا فَرِحُواْ بِمَا أُوتُواْ {تا زمانی که خوشحال (و سرمست) شدند بدانچه (به آن ها) داده شده بود}
أَخَذْنَاهُم بَغْتَةً {ناگهان (گريبان) آنان را گرفتيم}
فَإِذَا هُم مُّبْلِسُونَ {و یکباره نا امید شدند}
انعام 44


انس با قرآن