خدایا....

خدایا....
مرا دوست داشته باش....
زیاد دوست داشته باش...
دوست داشتن تو
به من قدرت می دهد....
وقتی نشانه های
دوست داشتنت را
در زندگیم می بینم
یکسره لبخند می زنم....
البته گاهی هم بغض می کنم
و دو سه قطره اشک می ریزم....
مثل دیشب....
که دلم می خواست آسمان را
باصدای رعد و برقش بغل کنم
و های های گریه کنم ....
اما فقط دو سه قطره اشک ریختم....
همه ی همه اش از عشق تو بود....
تو که دوستم داشته باشی
زیبا می شوم....
تو که دوستم داشته باشی...
نمی ترسم...
بارها به خودم گوشزد کرده ام
تا این زمانها را از دست ندهم....
اما زبانم هی نمی چرخد
چیزی از تو بخواهم
جز اینکه دوستم داشته باشی ....
به قول استاد جانم از بزرگ،
بزرگ بخواهید....
و من از تو دوست داشتنت را
می خواهم....
خواستنی انسانها هیچ وقت کم نمیشود و خود آگاهی دیگر چه بگویم انسان در کمال خودخواهی همیشه نیازمند وجود عشق مقدس الهی هست
خدایا میدانم میدانی در وجودم چه میگذرد مرا دریاب محتاجم