بسم الله الرحمن الرحیم...

بسم الله الرحمن الرحیم...

یا رسول الله

خارم اما از آفتاب مهر شما گرم و تابناکم

گل نیستم اما نسیم معطر حضور شما از کرانه های روشن روحم می تراود

دریا نیستم اما برکه ی اندک جانم نیلگونه از آسمان پیشانی طالع شماست

سید من
مولای من

هیچم اما با بال محبت شما وسعت دشتهای معنا را به زیر آورده ام

و به قامت آسمانهای سحر، بلندم

من به ذکر عظمت الهی ات

در قفس تنگ خویش تا ناکجاآبادهای زمان سفر کرده ام

و تا آنسوی مرزهای مرگ پریده ام

ای روشنای خیس چشمان من

ای ماه خرامان خاطر من

ای زلال بی زوال دل من

یا محمد مصطفی

یا رسول الله...

سلام کوتاه دست من گرچه به بلندای آستان تو نمی رسد
اما نگاه متبسم تو آفتابیست که از هر تنیده ی تاریک
روزنی به نور می گشاید...

سلام بر تو آقای من
ای هستی اندکم نثار نیم نفست...

اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم
هفته ی وحدت بر تمام مسلمین عالم مبارک...
به امید فرج مولایمان و سیطره ی کامل حق بر زمین و زمان...
یا علی...