سلام علی جان.

سلام علی جان.
این نامه رو با شرمندگی برای تو می نویسم. برای تو که دل مهربونت خیلی شکسته ولی هنوز که هنوزه، سعی میکنی خوب بمونی و نامردی نکنی.
علی جان. رفیق همیشگی من، سنگ صبور غم دیرینه ی من، از تو معذرت میخوام بابت تمام بی توجهی هایی که به تو کردم و به حرف های صد من یه غاز دیگران گوش دادم و تو رو آزرده خاطر کردم. علی عزیزم! منو ببخش که خیلی اذیتت کردم. منو ببخش بخاطر تمام حرفهای تحقیرآمیزی که از من و همنوعان من شنیدی. منو ببخش بخاطر تمام خطاهایی که مقصر تمامش تو نبودی و من تو رو خیلی سرزنش کردم. منو ببخش که نتونستم باهات رفیق راحتی باشم و تو رو ببخشم. می دونم خیلی سخته. ولی منو ببخش که بخشش من برای دوستانم بود، ولی بخشیدن تو، سخت ترین کار روی زمین برای من بود.
علی جان! منو ببخش که اون روز برای برآورده کردن حاجتت، شرط گذاشتم و تو گریه کردی. خیلی ناراحتم از دست خودم. با اینکه همون لحظه، سریع حاجتت رو برآورده کردم، اما بخاطر شرطی که گذاشتم، شرمنده ام. علی جان! حلالم کن. یاد صدای گریه های تو، توی اون گرما، دیوونه م میکنه. منو ببخش که پدر خوبی برات نبودم. منو ببخش که به عنوان معلم، درس های خوبی بهت یاد ندادم. منو ببخش که حواسم به تو نبود و دل مهربون و کوچولوت، زیر پای بی رحم زبان مردم بی کار، شکسته شد. منو ببخش اگه یه روزی، شرمنده ت شدم. منو ببخش که نتونستم آدم خوبی بشم و باهات با مهربونی رفتار کنم. میدونم که همه ش تقصیر تو نبود. منو ببخش بابت اینکه سالها بهت آسیب زدم و به تو و گریه هات بی توجهی کردم. منو ببخش که چهار بار تو رو به قتل رسوندم و دلت رو شکستم. و در آخر منو ببخش که بخاطر حرف های بیهوده ی این مردم، بهت آسیب زدم و تو رو دو هفته خونه نشین کردم.
تولدت پیشاپیش مبارک علی جان. آرزو میکنم که همیشه توی همه جا بدرخشی و زندگی شادی داشته باشی و عاقبت به خیر بشی. همیشه دوستت دارم و تا ابد کنارتم.
منو ببخش علی جان. تا همیشه به یادتم. در پناه خدا باشی.
دعایت میکنم... دعایم کن.