ﺳﺎﻝِ ۹۵ ﺟﺎﻥِ ﻋﺰﯾﺰﻡ،
ﺭﻭ ﺑﻪ ﭘﺎﯾﺎﻧﯽ،
ﺗﻤﺎﻡ ﺷﺪﻧﺖ ﻣﺒﺎﺭﮎ !
ﺗﺸﮑﺮ ﺑﺨﺎﻃﺮِ ﻫﻤﻪﺀ ۳۶۵ ﺭﻭﺯﯼ ﮐﻪ ﺳﺎﺧﺘﯽ ﺑﺮﺍﯾﻤﺎﻥ ...
ﺍﻣﺎ ﻓﺼﻞ ﺳﺮﺩﺕ ﺍﺻﻼ ﺧﻮﺏ ﻧﺒﻮﺩ ﺧﺒﺮﻫﺎﯾﺶ؛
ﯾﮏ ﺭﻭﺯ ﺧﺒﺮِ ﻓﻮﺕ ﻣﺤﺒﻮﺏ ﻫﺎﯼ ﮐﺸﻮﺭ ﺑﻪ ﮔﻮﺵ ﻣﯿﺮﺳﯿﺪ،
ﻭ ﺭﻭﺯ ﺩﯾﮕﺮ ﺁﻭﺍﺭ ﺷﺪﻥ ﺳﻘﻒ ﻫﺎﯼ ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻥ ...
ﻭ ﯾﮏ ﺭﻭﺯ ﺧﺒﺮِ ﺭﻓﺘﻦ " ﺍﻭ ..." ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺍﯾﻦ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﻦ ﺻﺪﻕ ﻣﯿﮑﻨﺪ ﻭ ﺁﻧﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ " ﺍﻭ " ﻫﺎﯾﺸﺎﻥ ﺭﻓﺘﻪ ﺍﻧﺪ ...
ﺍﻣﺎ ﺑﯽ ﺍﻧﺼﺎﻓﯽ ﺳﺖ ﺍﮔﺮ ﺍﺯ ﺧﻮﺑﯽ ﻫﺎﯾﺖ ﻫﻢ ﻧﮕﻮﯾﻢ
ﺑﺰﺭﮔﻢ ﮐﺮﺩﯼ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﯾﮏ ﺳﺎﻝ،
ﺻﺒﻮﺭﯼ ﯾﺎﺩﻡ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﯼ ...
ﻓﻬﻤﯿﺪﻡ ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺍﺯ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﯽ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﯾﻤﺎﻥ ﺳﺎﺧﺘﻨﺪ ﭘﯿﺮﻭﯼ ﮐﻨﻢ،
ﺧﻮﺩﻡ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻢ ﺭﺍ ﺑﺴﺎﺯﻡ !
ﻓﻬﻤﯿﺪﻡ ﻣﺎﺩﺭ ﻭ ﭘﺪﺭ ﺗﻨﻬﺎ ﺁﺩﻡ ﻫﺎﯼ ﺑﺎ ﺍﺭﺯﺵِ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻧﺸﺪﻧﯽ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻫﺴﺘﻨﺪ !
ﺍﻣﺴﺎﻝ ﺧﯿﻠﯽ ﺍﺯ ﺍﻃﺮﺍﻓﯿﺎﻥ ﻭ ﻏﺮﯾﺒﻪ ﻫﺎﯼ ﻫﻢ ﻧﻮﻋﻢ ﺭﺍ ﺧﻮﺷﺤﺎﻝ ﮐﺮﺩﻡ !
ﺍﻣﺴﺎﻝ ﺩﺭﻭﻥِ ﺗﻮ ﻓﻬﻤﯿﺪﻡ ﺧﺪﺍﯾﯽ ﺩﺍﺭﻡ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺣﺮﻑ ﻫﺎﯼ ﺑﻨﺪﻩ ﻫﺎﯾﺶ ﻓﺮﻕ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﺣﻮﺍﺳﺶ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺍﺳﺖ ...
ﻣﻤﻨﻮﻧﻢ ﺍﺯ ﺗﻮ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺍﯾﻦ ﻓﻬﻤﯿﺪﻥ ﻫﺎ !
ﺍﻣﺎ ! ﯾﮏ ﺳﻮﺍﻝ !
۹۵ ﺟﺎﻥ ﺗﻮ ﮐﻤﺮﺕ ﺩﺭﺩ ﻧﻤﯿﮕﯿﺮﺩ؟
ﺍﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﺁﺭﺯﻭﯼ ﺑﺮﺁﻭﺭﺩﻩ ﻧﺸﺪﻩ ﺑﻪ ﺩﻭﺵ ﻣﯿﮑﺸﯽ ﻭ ﺩﺍﺭﯼ ﻣﯿﺮﻭﯼ ! ؟
ﺣﺪﺍﻗﻞ ﺑﻪ ﺳﺎﻝِ ﺑﻌﺪ ﺑﮕﻮ ﻣﺎ ﭼﺸﻢ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺑﺮﺁﻭﺭﺩﻩ ﺷﺪﻥ ﺁﺭﺯﻭﻫﺎﯾﻤﺎﻥ ﻫﺴﺘﯿﻢ ...
ﺑﻪ ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ ﺑﮕﻮ
ﺣﺎﻻ ﮐﻪ ﺩﺍﺭﺩ ﻣﯽ ﺁﯾﺪ،
" ﺍﻭ " ﺭﺍ ﻫﻢ ﺑﺎ ﺧﻮﺩﺵ ﺑﯿﺎﻭﺭﺩ ...
ﺑﯿﺎﻭﺭﺩ ﺗﺎ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﺗﮑﻤﯿﻞ ﺷﻮﺩ !
ﺁﯼ ۳۶۵ ﺭﻭﺯِ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻨﯽ،ﺳﻔﺮ ﺍﺑﺪﯼ ﺍﺕ ﺑﻪ ﺳﻼﻣﺖ . ..........