ﺁﻧﻘﺪﺭ ﺣﺮﻑ ﺗﻮﯼ ﺩﻟﻢ ﺗﻞ ﺍﻧﺒﺎﺭ ﺷﺪﻩ

ﺁﻧﻘﺪﺭ ﺣﺮﻑ ﺗﻮﯼ ﺩﻟﻢ ﺗﻞ ﺍﻧﺒﺎﺭ ﺷﺪﻩ
ﮐﻪ ﻣﺮﺩﻡ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ ﻻﻟﻢ
ﻣﺜﻞ ﯾﮏ ﺭﻭﺡ ﺷﺪﻩ ﺍﻡ ٬ﺳﺮﮔﺮﺩﺍﻥ
ﺑﺎ ﺗﻨﻬﺎﯾﯿﻢ ﺑﻪ ﺧﯿﺎﺑﺎﻥ ﻣﯿﺮﻭﻡ
ﺳﯿﮕﺎﺭﯼ ﺩﻭﺩ ﻣﯿﮑﻨﻢ
ﺗﺎ ﺷﺎﯾﺪ ﺧﻮﺩﻡ ﺭﺍ ﺳﻄﻞ ﺳﻄﻞ ﺍﺯ ﭼﺎﻩ ﺩﻧﯿﺎ ﺑﺎﻻ ﺑﮑﺸﻢ
ﺩﻟﻢ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺯﺍﻧﻮﻫﺎﯾﻢ ﺭﺍ ﺗﻨﮓ ﺩﺭ ﺁﻏﻮﺵ ﺑﮕﯿﺮﻡ
ﻭ ﺩﺭ ﮐﻨﺞ ﺗﺮﯾﻦ ﮔﻮﺷﻪ ﺷﻬﺮ ﺑﻪ ﺁﺭﺯﻭﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺩﺍﺷﺖ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﺪ
ﺩﻟﻢ ﺩﯾﺸﺐ ﺁﻧﻘﺪﺭ ﮔﺮﯾﻪ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﺩﻟﻢ ﺑﻪ ﺣﺎﻟﺶ ﺳﻮﺧﺖ
ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺳﺘﻢ ﺧﺮﺧﺮﻩ ﺍﺣﺴﺎﺳﻢ ﺭﺍ ﺑﺠﻮﻡ
ﺩﻟﺪﺍﺭﯾﺶ ﺩﺍﺩﻡ .ﮔﻔﺘﻢ : ﺑﯽ ﺧﯿﺎﻝ ﺷﻮ ﺭﻓﺘﻪ
ﮔﻔﺖ : ﺑﺮﻭ ﮔﻢ ﺷﻮ
ﺑﯿﭽﺎﺭﻩ ﻧﻤﯽ ﺩﺍﻧﺴﺖ:
ﻋﺎﺩﺕ ﻗﺒﻠﻪ ﻫﺎﺳﺖ ٬ﺩﻭﺭ ﺁﺗﺸﯽ ﮐﻪ ﺍﻭ ﻣﯿﺴﻮﺯﺩ ﻣﯽ ﺭﻗﺼﻨﺪ