باز مرغ غزلم میل پریدن دارد

باز مرغ غزلم میل پریدن دارد

تا به ایوان نجف شوق رسیدن دارد

نمک سفره ام از حضرت زهراست ولی

باده از دست یدالله چشیدن دارد

آتش عشق تو افتاد به خار و خس دل

پس بدم دم به دم این شعله دمیدن دارد

همه ذرات جهان گرد علی می گردند

این طوافیست به والله که دیدن دارد

تکیه بر کعبه بزن وارث شمشیر دو دم

اشهد و ان علی از تو شنیدن دارد

ظفر از عشق علی سینه سپر باید کرد

تا علی هست به دل ... قلب تپیدن دارد