ﭘﺸﺖ ﺩﺭ ﻣﯿﺰﺩﻧﺪ ﻣﺎﺩﺭ ﺭﺍ

ﭘﺸﺖ ﺩﺭ ﻣﯿﺰﺩﻧﺪ ﻣﺎﺩﺭ ﺭﺍ
ﺑﯽ ﺧﺒﺮ ﻣﯿﺰﺩﻧﺪ ﻣﺎﺩﺭ ﺭﺍ
ﯾﮏ ﻧﻔﺮ ﺑﻮﺩ ﭘﺸﺖ ﺩﺭ ﺍﻣﺎ . . .
ﭼﻬﻞ ﻧﻔﺮ ﻣﯿﺰﺩﻧﺪ ﻣﺎﺩﺭ ﺭﺍ
ﮐﻮﭼﻪ ﯼ ﻣﺎ ﭘﺮ ﺍﺯ ﺍﺭﺍﺫﻝ ﺷﺪ
ﺩﺭ ﮔﺬﺭ ﻣﯿﺰﺩﻧﺪ ﻣﺎﺩﺭ ﺭﺍ
ﻋﺪﻩ ﺍﯼ ﺑﺎ ﻗﻼ‌ﻑ ، ﺑﺎ ﮐﯿﻨﻪ
ﺍﻧﻘﺪﺭ ﻣﯿﺰﺩﻧﺪ ﻣﺎﺩﺭ ﺭﺍ
ﺗﺎ ﮐﻪ ﺩﺳﺘﺶ ﺑﻪ ﻣﺮﺗﻀﯽ ﻧﺮﺳﺪ
ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻣﯿﺰﺩﻧﺪ ﻣﺎﺩﺭ ﺭﺍ
ﻫﺮ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺭﻩ ﺭﺳﯿﺪ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺯﺩ
ﺭﻫﮕﺬﺭ ﻣﯿﺰﺩﻧﺪ ﻣﺎﺩﺭ ﺭﺍ
ﻣﺮﺩ ﺟﻨﮕﯽ ﯾﻘﯿﻦ ﺳﭙﺮ ﺩﺍﺭﺩ
ﺑﯽ ﺳﭙﺮ ﻣﯿﺰﺩﻧﺪ ﻣﺎﺩﺭ ﺭﺍ
ﭘﯿﺶ ﺭﻭﯾﻢ ﺯﺩﻧﺪ ﺁﻓﺎ ﺭﺍ
ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﻣﯿﺰﺩﻧﺪ ﻣﺎﺩﺭ ﺭﺍ