🌹امام حسین(ع) جان‌پناه عالم ...بخش هفتم🌹

پنجشنبه ۰۴ اسفند ۱۴۰۱ - ۰۷:۲۶/ سال هشتاد و یکم شماره ۲۳۲۵۰

💠 به بهانه ولادت پرنور و سُرورِ سَرور جوانان اهل‌بهشت
💠 حسین(ع) جان‌پناه عالم ....

در دعای روز سوم شعبان، زاد روز ریحانه نبی، حسین عزیز می‌خوانیم: «المَوعُودُ بِشَهادَتِهِ قَبلَ اسْتِهلالِهِ وَ وِلادَتِهِ بَکَتهُ السّماءُ وَ مَن خاک فِیها وَ الأرضُ وَ مَن عَلَیها وَ لَمّا یَطَأْ لابَتَيها ؛ قبل از ولادتش خبر از شهادتش داده شده و پیش از آنکه بر خاک مدینه گام نهد، آسمان و زمین و ساکنانشان بر او گریسته بودند.»

حسین علیه‌السلام کعبه عشق است و جاذبه او فطرت‌های پاک عاشقان را در حریم قدسی خود گرد می‌آورد. ظرفیت وجود مقدسش آنچنان است که همه انسان‌ها را با تمام اختلافاتشان در ملیت و دین و آیین، به آن سو که دلخواه اوست می‌کشد. در مکتب سیدالشهدا علیه‌السلام زبان مشترک، زبان عشق است. آنتون بارا متفکر عرب‌زبان و مسیحی در کتاب ارزشمند خود از قول یک کشیش می‌نویسد: «اگر حسین از آنِ ما بود در هر سرزمینی برای او پرچمی می‌افراشتیم و در هر آبادی منبری برپا می‌کردیم و مردم را با نام حسین به مسیحیت فرا می‌خواندیم.» (الحسین فی‌الفکر المسیحی۸۲)
سید ابوالحسن موسوی طباطبایی