فدای تمام وجودت...

فدای تمام وجودت...



ﻓﮑﺮ ﮐﻦ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﺷﺒﯽ ﻧﻢ ﻧﻢ ﺑﯿﺎﯾﺪ، ﻭﺍﯼ ﻧﻪ
ﯾﺎﺭ ِ ﻣن هر دم ﺑﯿﺎﯾﺪ، ﻭﺍﯼ ﻧﻪ
ﺑﻌﺪ ِ ﻋﻤﺮﯼ ﺩﺳﺖ ﺩﻭﺭ ِ ﮔﺮﺩﻧﺖ ﺟﺎﯼ ِ ﺳﻼﻡ
ﺑﻮﺳﻪ ﺑﺎ ﻫﺮ "ﺩﻭﺳﺘﺖ ﺩﺍﺭﻡ" ﺑﯿﺎﯾﺪ، ﻭﺍﯼ ﻧﻪ
ﺗﻮ ﺑﭙﺮﺳﯽ : ﻋﺎﺷﻘﻢ ﻫﺴﺘﯽ ﭼﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ؟ ﻭ ﻣﻦ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﺸﻤﺎﺭﻡ ﺳﺘﺎﺭﻩ ﮐﻢ ﺑﯿﺎﯾﺪ، ﻭﺍﯼ ﻧﻪ
ﺍﺯ ﻗﻠﻢ ﻣﻮﯼ ِ ﺍﺟﺎﻕ ﻭ ﻣﯿﻨﯿﺎﺗﻮﺭﻫﺎﯼ ِ ﺩﻭﺩ
ﭼﺎﯾﯽ ِ ﻗﻮﺭﯼ ِ ﭼﯿﻨﯽ ﺩﻡ ﺑﯿﺎﯾﺪ، ﻭﺍﯼ ﻧﻪ
ﻋﻄﺮ ِ ﻗﻠﯿﺎﻥ ِ ﺩﻭ ﺳﯿﺒﺖ ﺭﺷﮏ ِ ﺣﻮﺍﯼ ِ ﺑﻬﺸﺖ
ﻣﻦ ﮐﻨﺎﺭﺕ، ﻏﺒﻄﻪ ﺑﺮ ﺁﺩﻡ ﺑﯿﺎﯾﺪ، ﻭﺍﯼ ﻧﻪ
ﺩﺭ ﺩﻫﺎﻧﺶ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ، ﭘﺮﺩﻩ ﻫﺎ ﭘﻮﺷﯿﺪﻩ ﭼﺸﻢ
ﭘﻠﮑﻬﺎﯼ ِ ﭘﻨﺠﺮﻩ ﺑﺮﻫﻢ ﺑﯿﺎﯾﺪ، ﻭﺍﯼ ﻧﻪ
ﭼﺸﻢ ﺩﺭ ﭼﺸﻤﻢ ﺑﺮﯾﺰﯼ ﺗﺎ ﺷﻮﻡ ﻣﺴﺖ ﺍﺯ ﺷﺮﺍﺏ
ﺩﺭﺻﺪ ِ ﮔﯿﺮﺍﯾﯽ ﺍﺕ ﮐﻢ ﮐﻢ ﺑﯿﺎﯾﺪ، ﻭﺍﯼ ﻧﻪ
ﻣﻦ ﻫﻤﺎﻥ ﭘﺮﻭﺍﻧﻪ ﯼ ِ ﺑﺪﭘﯿﻠﻪ ﯼ ِ ﺁﻏﻮﺵ ِ ﺗﻮ
ﻧﻮﺑﺖ ِ ﺯﻧﺪﺍﻥ ِ ﺍﺑﺮﯾﺸﻢ ﺑﯿﺎﯾﺪ، ﻭﺍﯼ ﻧﻪ
ﮐﺎﺷﮑﯽ ﺍﺯ ﺧﺎﺏ ِ ﺷﻌﺮﻡ ﺑﺮﻧﺨﯿﺰﻡ ﺗﺎ ﺍﺑﺪ
ﻃﻌﻢ ِ ﻟﺒﻬﺎﯾﺖ ﻣﮕﺮ ﺩﺳﺘﻢ ﺑﯿﺎﯾﺪ، ﻭﺍﯼ ﻧﻪ