ملاصدرا ......

ملاصدرا ......

ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﯽ ﻧﻬﺎﯾﺖ اﺳﺖ و ﻻ ﻣﮑﺎن و ﺑﯽ زﻣﺎن
اﻣﺎ ﺑﻘﺪر ﻓﻬﻢ ﺗﻮ ﮐﻮﭼﮏ ﻣﯿﺸﻮد
و ﺑﻘﺪر ﻧﯿﺎز ﺗﻮ ﻓﺮود ﻣﯽ آﯾﺪ
و ﺑﻘﺪر آرزوی ﺗﻮ ﮔﺴﺘﺮده ﻣﯿﺸﻮد
و ﺑﻘﺪر اﯾﻤﺎن ﺗﻮ ﮐﺎرﮔﺸﺎ ﻣﯿﺸﻮد
و ﺑﻪ ﻗﺪر ﻧﺦ ﭘﯿﺮ زﻧﺎن دوزﻧﺪه ﺑﺎرﯾﮏ ﻣﯿﺸﻮد
و ﺑﻪ ﻗﺪر دل اﻣﯿﺪواران ﮔﺮم ﻣﯿﺸﻮد

ﯾﺘﯿﻤﺎن را ﭘﺪر ﻣﯽ ﺷﻮد و ﻣﺎدر
ﺑﯽ ﺑﺮادران را ﺑﺮادر ﻣﯽ ﺷﻮد
ﺑﯽ ﻫﻤﺴﺮﻣﺎﻧﺪﮔﺎن را ﻫﻤﺴﺮ ﻣﯿﺸﻮد
ﻋﻘﯿﻤﺎن را ﻓﺮزﻧﺪ ﻣﯿﺸﻮد
ﻧﺎاﻣﯿﺪان را اﻣﯿﺪ ﻣﯽ ﺷﻮد
ﮔﻤﮕﺸﺘﮕﺎن را راه ﻣﯿﺸﻮد
در ﺗﺎرﯾﮑﯽ ﻣﺎﻧﺪﮔﺎن را ﻧﻮر ﻣﯿﺸﻮد
رزﻣﻨﺪﮔﺎن را ﺷﻤﺸﯿﺮ ﻣﯽ ﺷﻮد
ﭘﯿﺮان را ﻋﺼﺎ ﻣﯽ ﺷﻮد
و ﻣﺤﺘﺎﺟﺎن ﺑﻪ ﻋﺸﻖ را ﻋﺸﻖ ﻣﯽ ﺷﻮد

ﺧﺪاوﻧﺪ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﻣﯽ ﺷﻮد ﻫﻤﻪ ﮐﺲ را
ﺑﻪ ﺷﺮط اﻋﺘﻘﺎد
ﺑﻪ ﺷﺮط ﭘﺎﮐﯽ دل
ﺑﻪ ﺷﺮط ﻃﻬﺎرت روح
ﺑﻪ ﺷﺮط ﭘﺮﻫﯿﺰ از ﻣﻌﺎﻣﻠﻪ ﺑﺎ اﺑﻠﯿﺲ

ﺑﺸﻮﯾﯿﺪ ﻗﻠﺐ ﻫﺎﯾﺘﺎن را از ﻫﺮ اﺣﺴﺎس ﻧﺎروا
و ﻣﻐﺰ ﻫﺎﯾﺘﺎن را از ﻫﺮ اﻧﺪﯾﺸﻪ ﺧﻼف
و زﺑﺎن ﻫﺎﯾﺘﺎن را از ﻫﺮ ﮔﻔﺘﺎر ِﻧﺎﭘﺎک
و دﺳﺖ ﻫﺎﯾﺘﺎن را از ﻫﺮ آﻟﻮدﮔﯽ در ﺑﺎزار
و ﺑﭙﺮﻫﯿﺰﯾﺪ
از ﻧﺎﺟﻮاﻧﻤﺮدﯾها
ﻧﺎراﺳﺘﯽ ﻫﺎ
ﻧﺎﻣﺮدﻣﯽ ﻫﺎ !

ﭼﻨﯿﻦ ﮐﻨﯿﺪ ﺗﺎ ﺑﺒﯿﻨﯿﺪ ﮐﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﺮ ﺳﺮ ﺳﻔﺮه ی ﺷﻤﺎ
ﺑﺎ ﮐﺎﺳﻪ ﯾﯽ ﺧﻮراک و ﺗﮑﻪ ای ﻧﺎن ﻣﯽ ﻧﺸﯿﻨﺪ
و ﺑﺮ ﺑﻨﺪ ﺗﺎب ، ﺑﺎ ﮐﻮدﮐﺎﻧﺘﺎن ﺗﺎب ﻣﯿﺨﻮرد
و در دﮐﺎن ﺷﻤﺎ ﮐﻔﻪ ﻫﺎی ﺗﺮازوﯾﺘﺎن را ﻣﯿﺰان ﻣﯿﮑﻨﺪ
و در ﮐﻮﭼﻪ ﻫﺎی ﺧﻠﻮت ﺷﺐ ﺑﺎ ﺷﻤﺎ آواز ﻣﯿﺨﻮاﻧﺪ

ﻣﮕﺮ از زﻧﺪﮔﯽ ﭼﻪ ﻣﯿﺨﻮاﻫﯿﺪ
ﮐﻪ در ﺧﺪاﯾﯽ ﺧﺪا ﯾﺎﻓﺖ ﻧﻤﯿﺸﻮد ؟
ﮐﻪ ﺑﻪ ﺷﯿﻄﺎن ﭘﻨﺎه ﻣﯿﺒﺮﯾﺪ ؟
ﮐﻪ در ﻋﺸﻖ ﯾﺎﻓﺖ ﻧﻤﯿﺸﻮد ؟
ﮐﻪ ﺑﻪ ﻧﻔﺮت ﭘﻨﺎه ﻣﯿﺒﺮﯾﺪ ؟
ﮐﻪ در ﺣﻘﯿﻘﺖ ﯾﺎﻓﺖ ﻧﻤﯿﺸﻮد ؟
ﮐﻪ ﺑﻪ دروغ ﭘﻨﺎه ﻣﯿﺒﺮﯾﺪ ؟
ﮐﻪ در ﺳﻼﻣﺖ ﯾﺎﻓﺖ ﻧﻤﯿﺸﻮد ؟
ﮐﻪ ﺑﻪ ﺧﻼف ﭘﻨﺎه ﻣﯿﺒﺮﯾﺪ ؟
و ﻣﮕﺮ ﺣﮑﻤﺖ زﯾﺴﺘﻦ را از ﯾﺎد ﺑﺮده اﯾﺪ ؟
ﮐﻪ اﻧﺴﺎﻧﯿﺖ را ﭘﺎس ﻧﻤﯽ دارﯾﺪ ؟!